Benim adım Sonbahar;

Mevsimlerden baharın hırçın kardeşi Sonbahar’ım ben. Gökyüzü dahil her şey benim yüzümden kızgın ve hırçındır. Ben konuşmam, gülmem. Kızarım, bağırırım, eser gürlerim. Ben Sonbahar’ım. Beni en çok gökyüzü sevmez. Fark etmişsinizdir; ben geldikten sonra yüzü hiç gülmez, hep kızgın ve hırçındır. Bazen öfkesini tutamayıp fırtınalar koparır, yeri göğü inletir bazende o kadar üzülür ki yaptıklarıma göz yaşları sel olur doğada. Ben Sonbahar’ım; Sevilmeyen Bahar. Ben yağmurun, rüzgarın, ilk soğuğun adıyım dayanamaz bana ne çiçek ne dal ne yaprak. Dökülür karşımda tüm dünya güzellikleri; ağaç kel kalır çiçek sap. Ben grinin, kahverenginin mevsimiyim, ben Sonbahar’ım. Benim tek dostluğum aşkla ve şiirledir. Aşk benim aylarımda benim yanımda güzeldir, şiir benim yağmurumla dillenir. Ben Sonbahar’ım benim adım aşk benim adım şiir.


YUNUS EMRE ELÇİ (12.8.15)