Temmuz nifak sokmuştu aramıza sanki.

Bu aylarda öfkeleniyorum hep. Ağız dolusu sözcükler sarf ediyorum durgun denizlerin kıyılarına. Dalgalarına alıştığım Karadeniz’e kızıyorum gün batımına saatler kala.

İçimdeki kara denizde fırtınalar yağmalıyor tekneleri, alabora olmuş vapurlara ağlıyor iskeleler, şehirler yutuyor da kusuyor gökyüzü içindeki tüm kederleri.

Ben Ege olmadım kimseye... Denizime girmesine izin vermedim, susuz kalmış yüreklere.

Sarıp sarmalayamadım yaralarım kanar diye. Tutup da alamadım yakıcı sıcakta kavrulanları, serinletemedim.
Ben her temmuz esip , içinde fırtınalar koparan Karadeniz’dim.

Sevemedim Temmuzları,
Ağustosu getirecek diye.


Çünkü bir Ağustos sabahı ağladım, çok ağladım, çok.
Avuç içlerimde kanadı bir adam,sırtladım yükünü sevdanın.
Acıymış, kedermiş anladım,çok iyi anladım,çok.
Çünkü bir Ağustos sabahı yitirdim, yitirdiğim öyle büyük, öyle fazla.
Titredim, ağır yaralı ,müebbet yemiş,sancılıydım.
İçimde şehirler yakan bir yangın.
Çünkü bir Ağustos tanıştırdı beni soğuk koridorlarını hastahanelerin,
Üşüdüm, sarındım, kötü şiirler yazdım,
duvarlarını inlettim denize bakan hüzünlü odamın.


Ellerimi arkadan bağlasalardı, gözlerimi kapatsalardı görmeseydim
Ben o gece o kirli hayalinle bir rüyada ölmeseydim.



Belki

...

Şimdi yine yad, yine yas...
Fakat eminim ki eskisi gibi tarihleri de tutmuyorum aklımda, doğum günleri, tanışma yıldönümleri vesaire.
Eminim ki eskiden acı veren şeyler şimdi koca bir boşluk.
Doldurulmaz ve ders veren bir öğretmen.
Hayat gibi.

Şimdi içimde Karadeniz’de Poyraz , dışarda Cıvıl cıvıl bir Ege...
Fakat eminim yine aydınlık hepimiz için.
Aşk,umut, sevda herkesin payını alabildiğine.
Acı ve ayrılık da keza.


Temmuzda nifak soktular aramıza.
Önce içinden söktüler attılar,
sonra saman çöpleriyle doldurdular onu, yaktılar.

Ve ben her ağustos bilmem hangi gün içime ağlıyorum.
Yad değil, yas benimki.

Ve bilmem kaç sene sonra bir türküde tekrarlayacağım;

"Seher yeli bizim ele gidersen
Nazlı yare küstüğümü söyleme
Ne hallara düştüğümü sorarsa
O yar beni sorarsa
Bağrıma taş bastığımı ona söyleme
Yare söyleme..."





Cunda- 2015

Nuray KAÇAN




Ağustos’a...