Hangisine daha fazla özen gösteriyorsunuz? Neden? Yaptıklarınıza mı, konuştuklarınıza mı, yazdıklarınıza mı?
Yanlış yolları denediğin için üzüleceğine, bu denemelerden elde ettiğin kazancı görerek sevinmelisin.
Başkalarının eseri isen, aynı zamanda başkalarının esirisin de. Kendin ol.
Çaldığın kapı açılmazsa, kapıya mı küsersin, açmayana mı? İkisine de küsme! Git ve bir başka kapıyı çal. Ama unutma ki bunun da açılması garanti değil.
Her insan kendini yaşama sanatının sanatçısı zanneder. Ama birçok insanın bu konuda ortaya koyduğu eser, sanat açısından pek değer taşımaz.
Erkek için bir kadına sahip olmak ödüldür. Ancak ödülün büyüklüğü, değeri kişiye göre değişebilir.
Hiçbir çaba harcamadan elde ettiğimiz çok değerli şeyler de vardır, fakat ne yazık ki biz bunların kıymetini bilmeyiz.
Kendi hikayemizi anlatmasına anlatırız, hem de defalarca. Nedense yazmak bir türlü aklımıza gelmez. Ya da gelir de çekincelerimiz yazmamızı engeller.
Düşünce özgürlüğünü yasaklayanların da düşünce özgürlüğü yoktur.
Tutkusuz insan, mezardaki insandır.
Bilimsel çalışma, kutsal bir uğraştır.
Kendisine inanmadığınız kişiler, sizi inançsızlıkla suçlayacaktır. Aldırmayınız...
Bir toplumun yumuşak karnı, kargaşa halidir.
Mutsuzluk bulaşıcı bir hastalıktır, çok hızlı yayılır. Maalesef ilacı da, aşısı da yoktur.
Benim için söylediklerini biliyorum ve pek önemsemiyorum. Asıl bilmek istediklerim, söylemediklerindir.
İnsanlar senden gerçeği söylemeni mi istiyorlar, yoksa duymak istediklerini mi? Sor onlara. Çoğu “gerçeği” diyerek yalanlarına bir tane daha ekleme yapacaklardır. İşte bu gerçeği onların yüzüne haykır: Yalancı! Bakalım o zaman nasıl davranacaklar?