Ben hiç bir şiir olamadım hiç bir satırda anlatamadım benliği. Hiç bir kahvenin yanına katık olamadım, hiç gözyaşları dökülmedi üzerime, hiç armağan edilemedim birine, hiç mürekkeple yazılmadım misal, hiç saklanmadım defterler arasında. Ben bir düz yazıydım evet evet uzun uzadıya giden bir düz yazı. Üzerimden kurşun kalemler geçti, hep ikiye katlandım hiç sonu gelmiyendim, ne kadar yazılsam da anlatılmayacaktı kalptekiler o yüzden bir kahve yanına hiç yakışmadığım çünkü soğudu kahve yanımda ancak demlik demlik çay lazımdı eşlik etmeye. Kimi zaman karalandım kimi zaman yırtıldım kıyamadıklarından değildim çünkü tekrar yazılırdım nede olsa hiç bir sevgiliye verilecek kapasitede görmediler beni mektuplara bile imrenirdim kimi zaman, en azından bağırlara basılırlardı bense kayıptım sanki. evet ben bir düz yazıydım içimde milyarlarca kelime barındırabilecek bir düz yazı sadece çayın yanına yakışabilecek bir düz yazı. Şimdi gitmem lazım henüz işim bitmedi daha üzerimde gezinmesi gereken harfler var. Esen kalın.