Her kelimenin, her cümlenin taşıdığı bir mana vardır. O manalar sayesinde güzelleşir duygular, onlar sayesinde anlam kazanır ruh dünyamız.

Ben hiçbir zaman hasbi ruhların taşıdığı o güzel duyguları hissedemedim bunca ömrümce, ya da bunca yıl göz ardı ettim hep. Ta ki güzel gönüllü dostumu güzel o güzel kapıya ulaştığında anladım ölümün taşıdığı güzellikleri. O zaman anladım ölümün nasıl insanı güzelleştireceğini?..

Dedim ya kelimeyi kelime yapan onun taşıdığı mana ruhudur. Artık ne zaman düşünür olsam ölümü, taşıdığı mana ruhu kaplar ruhumu ve alır beni farklı duyguların, farklı iklimlerin araladığı kapıya.

Şimdi içli içli hissediyorum ölümün güzelliğini. Belki geç oldu ama artık hissedilebilmenin lezzetini taşıyor ruhum. Öldüğüm vakit neleri bırakıp , neleri kazanacağımı biliyor, o manaya ulaşmanın sevinciyle yanıp tutuşuyorum.

Selânın musîkisi daha hoş geliyor kulağıma. Yunus ne güzel demiş: "Ölen hayvan imiş aşıklar ölmez.". Biliyorum öldüğüm vakit Rabbimin rahmeti kaplayacak ruhumu. Biliyorum ruhumun ebedi olacağını. Hiç yakın olmadığım kadar yakın olacağım Sevgiliye.’Sevgili’, ’Sevgili’ diyen sözlerim asıl o zaman manalaşacak. Ölümün güzelliği taşıyor artık ruhum, artık ötelere yelken açabileceğime, sonsuzluk uykusuna yatabileceğime inanıyorum. Artık son ziyaretçimi bekliyorum. Ne zaman geleceği bilinmez bir ziyaretçi de gözlerim.

Sözün bittiği, ruhun ötelere yelken açtığı bir yerdeyim. Sizlere artık o yerden bakacak gözlerim.

Mehmet Beydemir