Uzun zaman sonra yolum karaköye düşmüştü hazır gelmişken bir mektebe uğrayıp ne var ne yok diye bakmak istedim gerçi o tür yerlerde iş görecek biri değildim amacım sadece ortama bir göz atıp çıkmaktı,aslında bu tür ayakaltı yerlerde bulunmak bir anlamda hoşumada gidiyordu işin doğrusu enteresan bir yer olduğuna kuşkum yoktu zürafa sokaktan aşağı doğru indiğimde bir sürü kıro sıraya girmiş vaziyette içeri girmek için polis kordonunda kimliklerini göstermek için bekliyordu,hepsinin yüzlerinde bir an önce içeri girip nihai amaca ulaşma arzusu vardı bunu anlamak hiçte zor değildi bir süre onları şöyle uzaktan izledim.genelde saçı sakalı birbirine karışmış şekli şemali kaymış tiplerdi acaba hayatında bir Dostoyevski romanı okumuşlar mıydı ? yada klasik bir müzikten yayılan namelerin eşliğinde ruhsal bir arınma yaşamışlarmıydı ? doğrusu bir an aklım bu düşünceler ile meşgul oldu evet ben dostoyevskide okuyordum klasik müzikte dinliyordum peki öyle ise burada işim neydi ne arıyordum ?
İkiye çatlamış bir ruhla büyümüştüm bir tarafta inceltilmiş beyinlerin eserlerinde kendinden geçen,diğer tarafta yaşamın an bayağı,en adi,ve sıradan yerlerinde bulunmaktan keyif alan bir yanım vardı orospular ve ayyaşlar arasında belkide eksik kalan yanlarımı tamamlamak istiyordum,kimliğimi gösterip kendimi içeri attığımda loş ışıklar arasından kendisine müşteri çekmeye çalışan yüzlerin arasından geçtim çoğu zaman “gelsene koçum yemeyiz “ gibi laflara maruz kaldım gülermisin ağlarmısın cinsinden bir tablonun arasında kalmıştım biraz daha kalsam zorla tutup içeri çekeceklerdi doğrusu bu hiç işime gelmezdi zira orada bulunma amacım cinsel bir arzunun tatmin değildi,aradığım bir şeyler vardı belki ama bu diğerlerinin aradığı değildi,hızlı adımlarla oradan uzaklaşarak beyoğluna çıkmaya başladım bir süre sonra kuledibine geldiğimde bir banka oturarak soluklanmak istedim bunun için öncelikle elbette iki adet efes extra almam gerekiyordu,çünkü İstanbulu en iyi kafam güzelken anlayabiliyordum kimbilir belkide o beni böyle görmek istiyordu ve ben onu kıracak kadar nezaket yoksunu değildim.