Müstahkem surlardaki muharip nasıl dövüşürse ben de senin için öyle dövüşürüm. Muharip vatanı için dövüşür, benim vatanımsa senin gözlerin ve dudaklarındır. O bir çift gözün gülmesi için benim gözlerim kanlı naaşlar görür. Ama sonunda dudaklarından dökülen bir teşekkür tüm acımı ve yorgunluğumu siler. Çünkü senin sözlerin merhem gibidir. Ölümden başka her derde devadır. Ölmek ise ancak senin yolunda mümkündür.

Ülkeler gezip, gönüller keşfettikten sonra gördüm ki senin kadar güzel ve gönlü seninki kadar cazibeli kimse yoktur. Ben ki sultanlar sultanı kapında aciz bir dilenciyim. Gönlüne talip oldum ama bundan maksat gönlün değil bizzat talep etmektir. İpek gömleklerden sıyrıldım, harap elbiselerden giydim. Şimdi kalbimde elbiselerim gibi yırtılmıştır. Bu kalbi tamir edecek tek kişi de sensin.

Arzın bütün mevsimlerini gördüm sende. Karanlık ruhumu güneş gibi ışıtan gözlerin, yangınıma gölge yapan saçların, bir yağmur sağanağı gibi başımdan aşağı boşalan sözlerin... Sen ki en sevgili dost, biricik aşkımsın. Sen dünyanın hazinesi, eşref-i mahlukatın en güzeli, bir uçurum gibi büyüyen sükutsun. Bir uçurum gibi büyüyen sükut...işte en kara kış, en ayaz gün...! Ben sende var oldum ve yine sende yok oluyorum.

Biliyorum ki benimsin...ve ben hayal ettikçe benim kalacaksın...vehimi aşkım...!