Ülkemin kanı ve yüreği
Her pınarından sevda akar aşk kokar,
İliklerime kadar içerim doyamam sevginle,
Bu şehrin sevdasına büyüsüne sultanlar aşık,
Ey İstanbul hangi tat senin kadar tatlı ki?
Büyülü şehir sana aşık olmayan kainat var mı?
Sende sevda aramayan var mı?
Ey gizemli şehir?
Tarihler boyu konu olmuşsun imrenerek ismin yazıldı İstanbul İstanbul...
Havan suyun tepelerin boğazın limanların,
Arnavut kaldırımlı dar sokakların,
Ya Beyoğlu

Bağrındaki Çiçek Pasajın

Çamlıca’nın üç gülleri,
Ayasofya’dan bakan kartalları,
Sultanahmet’ten duyulan ezan sesi,
Sarıyer’in Telli Baba Türbesi,
Rumeli’nin kaleleri,
Kavaktaki balıklar bekler seni beni,

Niceleri Boğaz Köprüsü için inci gerdanlık,

Ne şahta ne şahbanu da var bu güzellik ne dersin sen sevgili İstanbul?
Eyüp’teki Pier Loti,
Kahvedeki nargile sesi,
Ne gizemlidir ki şaire kalemi bıraktırmadı ki?

Altın boynuzun gizemi seyre dalıp ta sevdiğini düşlemedi mi?

Sevgili sevda şehri seni krallar sultanlar kıskanmadı mı?

Ya sarayların medreseleri,

Sen ki dünyanın açık hava müzesi,

Sen İstanbul sen!

Dünyayı aldın içine dünü dünden öncesini ve bu günü kutlanmadı mı?

Müjdelenmedin mi?

Seni fetheden komutan kutsal sayılmadı mı?

Daha ne o zaman şu benim zavallı kalemim neyi anlatmaya çalışıyor ki?

İşte bu her şeyi açıklamadı mı?

Sevdamın şehri sevgili İstanbul!

Gurbet meleği