Gidecek hiçbir yerim yok
Söyleyecek kelimelerim boğazımda kilitleniyor
İnsanlar ne kadar satıcı,ne kadar vefasız,ne kadar adi
Şans mı demeliyim kader mi demeliyim
Bilmiyorum.
Başımı alıp ta gidecek bir yerim olsa
Kimseyi,hiçbir şeyi dert edinmeyeceğim bir zaman
İşte o zaman ben durmam artık bu pislikte
Çeker giderim ardıma bakmadan tek bir kelime söylemeden
Anne,baba,arkadaş bir yere kadar insanla
İlerisi yalnızlık,ilerisi karanlık,ilerisi bilinmez ki zamanla
Çünkü tek bir inancım kalmadı insanlara dair
Tek bir beklentim,tek bir umudum,tek bir hayalim.
Vakit bana ne çok şey öğretiyor beni yaka yaka,inlete inlete
Çaresizlik baştan sona sarmış beni
Baştan sona bürümüş tüm bedenimi
Yokluğun ne demek olduğunu,yalnızlığın ne demek olduğunu
Kimsesiz hissetmenin ne demek olduğunu
Ben yaşaya yaşaya
Ben tada tada
Ben ağlaya ağlaya
Ben korka korka öğrendim.
Zorlanırsam al canımı Allahım dersem ben
Yaşayacak tek bir anım olamaz.
Dünya zalim olduğunu,sınav çetin olduğunu belli ediyorken
Nasıl umut beslerim ben yarınlarıma
Nasıl yaşatabilirim hayallerimi
Varlığım and içmiş geride
Bedenim ise plansız,mahçup ve derinde.
Duyup ta beni sınava çeken Allahım benim isyanıma engel ol.
Tut beni tut Allahım,bırakma beni dehşet saçan nefsimle
Tanıttır bana insanları ya da dondur beynimi
Dondur kalbimi ve vicdanımı
İki adım öncesine dönmek için neler vermem ki
Ama dönüş yok,zaman ileriye akıyor
Baktıkça görüyorum
Aldanmışlık beni yakıyor.

MEHMET EMİN ŞAHİN