Sen hiç bir zaman başını kaldırıp bakmayacaksın gökyüzüne.Ayağına çakılan çakıl taşlarına küfürler savurarak; hayatına isyanlar ederek geçireceksin günlerini.
Şimdi özür dileyen sözlerinin, hayallerimi çalan gözlerinin açtığı yaraları kapatır mı söylesene.
Aşkı, bir oyuncak gibi gören sen, oynayıp bıraktığın oyuncağın neler düşüneceğini umursamasan da, özür dilemek her şeyi çözer mi sence?
Yıldızlar sessiz doğuyor geceme.
Seher yeli, yaprakları kımıldatmadan esiyor.
Güneş, güneş yok bu şehirde.

Sana söylenecek o kadar şey var ki aslında. Hüznün gelip durduğu odamda kelimeler düşmüyor yere.
Uzakların türküsünü dinleyemeyen kulakların, kendi iç dünyasının türküsünü dinleyebilir mi?
İnsan kendini insanlar da tanır.
Boşa suçlama şimdi kaderini.
Bugün yaptıkların yarın senin kaderin olur.

Yıldızlar, sessiz doğuyor geceme.
Güneş, güneş yok bu şehirde.

Hep mutluluğu ararken insan, kendi eliyle bedbahlığı seçiyormuş. Ben ne yaptım deme.
Çünkü bugün yaptıkların yarın kaderin olacak.

M.Ö./2008
kahramanmaraş