Sahi böyle mi oluyormuş özlemek. Sevgilinin hayali ile sarmaş dolaş, onu yüreğinde gezdirmek. Her gittiğin yere onunla gitmek, onun gibi düşünmek. Kavuşma anını hayal edip ne tepki vereceğini kestirememek.
Seni çok özledim diye boynuna mı atlamalı herseyi boşverip,
Yoksa nazlanarak yumuşak yumuşak gögüsüne mi vurmalı,
Yada doyasıya öpmeli mi geçen onca zamanın hırsını alırcasına
Zühreden geçme faslındayım belki, belkide çoktan vazgeçtim yeni farkediyorum ve farkettikçe kendimden vazgeçtiğimi sen büyüyorsun içimde bir bedene sığmıyoruz bu yüzden. Ve yine bu yüzden ben sende gayboluyorum. Senden razı, kendimden razı olarak biz olma yolunda kendimden sana kendimde olan sana yada sende olan kendime koşuyorum.
Herkesten daha masum, herkesten daha aşık, herkesten daha sen dolu içim. Gönlümde ne varsa sana ayna olmuş. Seni sevmenin seni seviyorum demenin Miracını yaşıyorum senle.
Sevdamın güneşi sensin senden aldığımı karanlıkta kalmış her gönüle ışık diye sunuyorum. Seni sevmekle ben yaşamı seviyorum