Güneşin doğuşunun vurduğu ilk yer olan kızıl kum altındaki öfkeyle beslenen yüreğini alda git .Arkana bakmadan,sıra sıra git.Git ki savurmasın rüzgar bensiz elleri,git ki deniz ürkek ürkek dalgalanmasın.Gitki yapraklarda hışırtısına çekilsin.Öyle gitki yer-gök inlemesin,yüreğini sessizce al gitki şehrin sokak lambaları kapanmasın.
Yalın ayak gitme, gitme ki gözlerimden çıkan sevgi ateşi yakmasın seni,yalın ayak gitme ki bileklerin acımasın,ruhun kararmasın.Hadi git ölü bedenin denizin kollarında kalmasın.
Yaralamasın cansız bedenin bütün ruhsuz kıyıları,dağıtmasın sevgiyi,bakışları, toz bulutlarını.
Git ki gece gündüzün yerini alsın.Git sende gündüz gibi git ki yerin boş kalsın,hayalin bana dolanmasın,git ki gece beni yarına kavuştursun.

YÜREĞİNİ AL GİT, ÖFKEN SAYDAM,DUDAKLARA DUVAR ÇEKİLMİŞ OLSUN,KELİMELERE AĞ ÖRÜLMÜŞ OLSUN,YÜREĞİNİ AL GİT SİNEMA ÖNLERİNDEKİ KUYRUKLAR SENİ BANA HATIRLATMASIN.YÜREĞİNİ AL GİT,GİT Kİ UÇLARINA SEN KELİMELERİNİ BAĞLADIĞIM UMUTLARIM IŞILDAMASIN,KURUTTUĞUM DÜŞÜNCELER TEKRAR ISLANMASIN,HADİ GİT BÜTÜN HAYALLERİMİ,SUSKUNLUĞUMU YÜREĞİNİ AL DA GİT.............................YÜREĞİNİ UNUTMA !