Hayat kazanılması gereken bir savaştı ve ben üzerine çekilmiş bir ömrün o ince çizgisinden geçip ,yastığımın diğer köşesini paylaştığım adama sığındım ... !



Tarih 31 Ocak 2012 ve ilk sözleri söyler bakışlara saklanan o iki çift göz !
16 Eylül 2012 de ise imzalar atılır yarılanan ömrün kalanını bitirmek adına !


Yaşandıkça çoğaldı , çoğaldıkça büyüdü eksiklerimiz ... !



Bitmeyen hasretin kokusuna sarılan döşek paylaşılmaya başlanmıştı . Konuşulmayan düşünülmeyen muhabbetler açıyordu günün sayfalarını , ardı ardına dizilmiş kelimelerin sıcak nefesi kavuşuyordu özgürlüklerine. Daha öncesi olmayan , hayata dair ne varsa asılır kirpik uçlarına ve eskiler bırakılır dünün o soğuk odasına . Üzerine basıldıkça kapanan yaralar , kabuğunu giyer yavaş yavaş.


Karanlık sadece güneşin yokluğundan artık !


Zaman hızını alınamayan bir yarışçı gibi önüne gelen herşeyi yutar.
Oysa ; daha dün beyazlar içinde girdiğim dört duvar boş ve sessiz . çerçeveler iki kişilik bir mutluluğun göstergesiydi. Alnı açık yazıların payımıza düşecek yanını bekliyorduk dizlerimizi kırıp. Derken eteklerimin zillerini çalan , düşlerimin penceresini aralayan bir haberle adımlarımıza dolaştı tarifi olmayan o heyecan. 7 Haziran 2013 günü tavanların üzerimizden çekildiği anı ölümsüzleştirir. Bulutlar , mavi , sonsuzluk sanki parmak uçlarımızda

Ve dokuz aylık bir bekleyişin sonunda 3 Şubat Pazartesi günü küçük bedeninin nefesini soluduk . gözlerini okuyup uzun uzun konuştuk sessizliğinin sesi ile . Parmaklarımızı sarıp sarmalayan küçük elleri hiçte yabancılık çekmiyordu , cenneti andıran kokusu doluyordu içimize , hava bile taşıyamıyordu varlığını



O Selim’di ,
mayıs yağmurları toprak kokarken tutunmuştu bedenime
yüreğimle büyüyor
umut dolu hücrelerimde soyunuyordu özüne

zaman göğsümdeki mırıldanmalarıma ses olurken , içimin pınarları taşıyordu
gecesi olmayan günleri geçiriyordum güneşin gölgesinde
ömrüm ilklerin perdesini aralamış , bitmeyecek bir huzurun gölgesine kardeş olmuştu oğlum


santimlik (48 ) boyu taşıyordu gramlık ( 3,330 ) bedenini
ten beyaza yatkın
saç telleri siyahın akmış hali gibiydi
kirpiklerse yok denecek kadar az
yüzüne düşen yıldızları topladım her baktığımda
avuçlarım gökyüzü doldu


gün gün öğreniyordum anneliği sayende . . . !!!


en çok tırnaklarını kesmek zorladı beni ve aşıların yapılırken yanında olamamak . ama ruhum dualarım kapının ardında nöbetteydi Oğlummmm.



gel zaman git zaman sensiz geçecek günlerin kokusu sızlatmaya başlar tepeden tırnağa . Dört aylık bir dönem sonrasında ben işimin başına sen babaannenin emin ellerine


Yaşamak yerine dinliyorum seni Oğlum.


İlk anne - baba- dede demeyi Ağustos da
emeklemeyi eylülde ( 23 )
dişlerini aralıkta (23)
neredeyse yürümeyi de ocak da (23) başardın
artık isteklerin emir olacak bize paşam

hayat sana hep benim gözümden baksın inşALLAH oğul !!!



" 3 Şubat Doğum gününe hazırlık "




Sevgili Oğlum ,

Anne olmayı senden öğrendim , dilerim senin de hayırlı bir evlat olman için şansım olur .

Ey rabbim bana senin yolunda ailesine , vatanına vefalı bir evlat yetiştirmeyi naip et !!! ( amin )


02/02/2015
11;05
eMİNeYZAMAN