Ne çok ahh biriktirdi yüreğim bu ara.

Kendi içimde döner her biri , tüm sözler kendimden yine kendimedir ya , ahlar , sarar mı yaraları diye , öylece izlerim.

Şarkılara sığınırım , şiirlere ağlarım , geceye susarım, güne telaş katarım. Bir koşuşturmacadır , tüm yalnızlıklarım.


Söz söylemeye yoktur çoğu zaman mecalim. Kendime susar , kendimle uyur ,yine kendime gülümserim.

Kaç okyanustan kaç denizden geçtim böyle ,kırık yelkenlerimle , yine de uslanmadın mı yüreğim.

Durul ve sus artık , der , durmadan ruhumu öperim.

Sonunda varır kendime , yine yalnızlığım ile , kutlu bir yaşam dilerim.

Kat kat giyindiğim , sıkıca örttüğüm , tüm kelimelerim , sizden yana umutlu içim .

Bahara ne kaldı , elbet çiçeklenirim.

Ah ruhum , her ne çıktıysa yoluma , düşlediğim dünyanın bir parçasıydı.

Teşekkür ederim.

Bir kahvenin daha ,soğumuş kısmında , bir öğleden sonra, biraz daha ,ağlamaya niyetlenirim.

Böylece , içimden ayıramadığım her parçam ile , yeniden konuşur , sevgi dilerim.