Adı lâzım değil bir yerlere para yatırdı, birileri geldi, bir sürü belge imzalattİşlem tamamdı.
İş başı yaptı.Geçti bilgisayarın başına. Önünde rengârenk bir grafik. Kilitledi gözlerini ekrana.
Yüzü bir gülüyor, Bir geriliyor. Ne oluyordu? Neler oluyordu? Anlamıyorduk!
Benim damat yeni emekli oldu ya… Daldan dala konuyor. Daha genç. Emeklilik ne bilmiyor.
Yeni bir uğraş buldu ya kendine. Aman bir mutlu, bir mutlu…Kumar sa – hadi kumar demeyeyim- nasıl bir oyundu bu?
Bacağından tutup sürüklesen uyanmaz. Öyle sever uykuyu, Hayret sabahın beşinde damat ayakta…Yeni bir damat profili çıkmıştı ortaya, sazı eline aldı mı uyutmayan damat artık bizimle hiç konuşmuyordu. Ama yeni bir huyu oluştu.
Kendi kendine konuşuyor;
"Çıktı çıktı."
"Vay bee yine yine kaçırdık."
"Hay şimdi yakaladım. Sattım."
"Tühh be düştü keşke alsaydım."
Sofra kuruluyor. Yemek yenilecek. Kaşığı, tabağı, ağzını o kadar ustalıkla ayarlıyor ki gözü ekrandan uzak kalmasın.Kaşığı bazen burnuna, bazen kulağına gidiyor. O kadarda olacak.
Damadımız iş yapıyor, Para kazanacak…Bazen gözlerinin bizleri gördüğü de oluyor tabi. Sohbet de ediyoruz.
"Düştü, aldım"
"Çıktı, sattım"
Torun soruyor;
"Dede babam nerede?"
"İşte burada ya oğlum baban!"
"Bu adam babama benziyor ama. Babam değil. Babam benimle oynar, konuşurdu"
Ben damadı kaybettim. Bulan bana da haber versin…
Kızıyor muyum? Ayıplıyor muyum?Bin kere hayır…Çünkü o dünyanın en zor işini yapıyor.
Çünkü o emekli.Çünkü onun bir günü yirmi dört saat değil. Otuz altı saat. Belki de daha fazla…Belki de kızım elektrik süpürgesini ayaklarına vuruyor.
“Kalk git evden de evi temizleyeyim diye
İnsanlar eğer işlerinden memnun, huzurlu iseler hiç emekli olmasınlar diyorum.
O da olmuyor işte. Ama o emeklilik kurdu bir girdi ise beynine iflah olmanın imkânı yok.
Dilekçeni veriyorsun. Mesai arkadaşlarınla vedalaşıyorsun. Eline bir şilt veriyorlar. Gururla geliyorsun eve. Ancak huzurun en fazla bir ay sürüyor. Sonra iş yerini arkadaşlarını özlüyorsun.Sonra yeni bir kurt kemiriyor içini.
"Acaba emekli olmasa mıydım?"
Geri dönüşünün olmayacağını da biliyorsun. Eski kariyer geride kalmıştır. O yoktur artık.
Yeni işler arıyorsun. Buluyorsun da. Ama üç kuruşa alışık olmadığın davranışlar.

BENDE BİR EMEKLİYİM.
ŞİMDİ NE Mİ YAPIYORUM?
SORDUĞUNUZ SORUYA DA BAKIN?
BEN BİR ŞEYLER YAZIYORUM,
SİZLER DE BOŞ KALDIKÇA OKUYORSUNUZ YA,
BUNDAN İYİ İŞ Mİ OLUR?