22
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2761
Okunma
Daha henüz on dokuz yaşındaydım ve herşey çok güzel gidiyordu.İşe başlamıştım mutluydum hayat benim için toz pembe devam ediyordu.Fakat bir gün aniden herşey değişti,sevgili babacığım sabah evden çıktı ,ama çıkış o çıkış bir daha eve dönemedi.Oysa hiç bir şeyi yoktu kimbilebilirdi ki böyle olacağını...ona son bir veda için bile sarılamıyacağımı....İşte o gün acıların en büyüğünü ,yangınların en şiddetlisini yaşadım.İçim alev alev yanıyor,çaresizlik beni bitiriyordu.Kaybetmek sevdiğimi... çok zordu .Vucüdumdan milyonlarca parçalar koparılıyor,her bir parça lime lime oluyordu sanki...Yeryüzüne inecek tüm yağmurları kendim için istiyordum o an,gözyaşlarım deli gibi akan yağmura ,seller olup karışsın yüreğimdeki her bir kor küle dönsün istiyordum ama nafile..Acılar içindeydim bir daha yemek yiyemiyeceğim ,bir daha gülemiyeceğim diye düşünürken, kahpe felekle ilk tanışmam olduğunu anlamıştım.Öyle bir tokat atmıştı ki bunun yıllar geçsede şiddeti geçmeyecekti.Aradan yıllar geçti elbette ama artık hep bir korku kalmıştı bende.Yanılmadım da,hayatın içinde koştururken mutlu olmayı tamda beceriyorum derken,felek sinsi sinsi çıkıp arada sağlı sollu tokatlarını atıyordu atacaktı da. Neler yapmadı ki bana ! bir gün en yakın akrabamla ,bazen sevdiğim bir arkadaşımın nankörlüğüyle bazende sevdiğim kişilerin ihanetiyle oluyordu bu.Benim içim yanarken o hep bir köşede kıs kıs gülüşüyle bakarken ben aynı şaşkın aynı acemi oluyordum. Her defasında acıları inatla atlatıp ayağa kalktığımda , oh herşey iyi şükür dediğimde karşımdaydı.Artık kıdemli bir dostmuydu? yoksa kıdemli bir düşmanmıydı ? felek bilmem.Sadece tokat atmaz bazende korkutur beni nasıl mı ? Hiç beklenmedik bir anda sevdiğimiz biri hastalandığında o korkuyu hissedersiniz ya çaresizsinizdir ya işte o kaybetme korkusu.O korkuyu yaşarken felek size sinsi sinsi gülmektedir.Tüm insanların bu felekle tanıştığından eminim artık. Bu tanışma er veya geç mutlaka olur,ama biz inatla yola devam ederiz.Hayat herşeye rağmen feleğe rağmen yinede güzeldir.Geçen sene içinde,yine çok kuvvetli bir tokat geldi eski dostumdan acısı ilki kadar şiddetli bir onun kadar yakıcıydı,çünkü annemi de kaybettim.Yine yağmurlarla ıslandı gözyaşlarım ,yine o yağmurlarla küle döndü korlarım......
Cevap Yaz