Bir insanı avucunuza almanın en iyi yolu, kalbini kazanmaktır.-- la cordaıre
Gulsum Kuruoglu
Gulsum Kuruoglu
@gulsumkuruoglu

Tembel G.K.

21 Aralık 2014 Pazar
Yorum

Tembel G.K.

0

Yorum

0

Beğeni

0,0

Puan

682

Okunma

Tembel G.K.

Cok tembel bir adam varmis. Butun gun yatiyormus,golgede,cocuklari ise ac evden eve dolasiyorlarmis dilenmeye.
Koyluleri onun yanindan gecerken durup onu azarliyorlarmis:

- Utanmiyormusun? Cocuklarin basibos kimsesiz dolasiyor, halk calisiyor ama sen yatiyorsun.
Kalk ve ise git!

- Istemem! cevaplamis tembel ve diger tarafina donuyormus.

Birgun tembel kalkmis ve koyun imamina gitmis.
Dede imam - demis tembel adam. Dua et bana ve cagir koyluyu beni diri olarak gomsunler.

- Nicin? sormus saskinlikla imam.
- Bu insanlar beni hor gorup azarliyorlar ve rahatlik vermiyorlar. Hergun beni azarliyorlar, calismiyorum diye, ben de diger dunyaya gitmek istiyorum rahatca uyumaya.

- Guzel, demis imam ve ona dua okumus, iki tabut tasiyici cagirmis onu goturmeye bu dunyadan.

Mezarliga dogru goturuyorlarmis. Yolda onlar caliskan bir adamla karsilasmislar.

- Nereye goturuyorsunuz onu? sormus caliskan adam.

- Mezarliga gomecegiz.

- Durun oyle olmaz. Canli insan goturulurmu mrzarliga?

Anlatmislar nasil oldugunu.

Kalk, demis caliskan, gel de sana bir sinik ekin vereyim, bir seyler kazanana kadar ekmeyin olsun.

Tembel kalkmis ve sormus:

Ogudulmus mu vereceksin?

- Guzel is! Ogudulmemis verecegim.

Donmus iki tasiyiciya ve demis:

- Ogle ise goturun beni, benim icin degil bu ekin. Onu ogutmeye degirmene goturmem gerekiyor, eve goturecegim,yoguracagim ve pisirecegim - uzun ve zor is. Daha iyi mezarlikta.

Goturmusler onu mezarliga, kazmislar bir cukur ve canli adami icine koymuslar. Gommusler onu toprakla, ama azin yanina disariya dogru bir hortum koymuslar, nefes alip versin diye. Onlarla beraber mezarliga giden caliskan adam da okumus duasini.

Gece yarisi caliskan adam dusunmus:

"Gideyim tedavi etmeye o tembeli, hani yatiyor mezarlikta."

Giymis siyah elbiseler, kurumlarla kirletmis yuzunu, takmis boynuzlarini basina ve gitmis, kazmis tembel adamin mezarini bir kurekle. Tembel mezarin icinden siritiyormus.

- Kalk! demis caliskan adam. Ben senin seytaninim. Bugun dinlenenlerin yureklerini deliyoruz, senin ki de bana dustu. Sana ne emredersem onu yapacaksin, ya da seni goturecegim kaynayan katranla dolu kazana. Yeterince dinlenmissin!

Tembel kalkmis.

- Bana ne gibi is var? sormus o.

- Hey, orada, goruyormusun, mezarligin kenarinda bir yigin taslar var. Hepsini mezarligin ust kenarina tasiyacaksin.

- Cabuk ol! sabah aydinligi olmadan, taslarin yukarida olmasini istiyorum.

Tembel kollari sivamis, agir taslari tasimaya baslamis, tasiyormus, inliyormus,takiliyormus, dusuyormus, kalkiyormus her tarafi kanter icinde kalmis.
Tembel tasidiktan sonra tum taslari, adam onun yanina elinde bir kayisla gelmis:

Gel simdi de odeme yapayim! demis adam.

Baslamis bir agaca, tukurmus ellerine ve baslamis kayisla onu dovmeye. Guzelce dovdukten sonra, ona demis:

- Seytan boyle oduyor, misafirlerine!

Git simdi mezara! gondermis onu mezara dogru.

Tembel gitmis mezara. Onun iskencecisi uc kurek toprak atmis uzerine ve gitmis. Gun agarmis. Mezarlikta gomulu olan tembel kendine geldiginde, uzerinde az toprak oldugunu anlamis,cikmis mezarliktan, kosmus koye dogru. Gitmis evine bunalmis vaziyette, kapmis bir balta ve daga odun kesmeye gitmis. Yanindan bir koylu gecmis ve onu selamlamis:

- Iyi gunler, kardes! yeni eski ne getiriyorsun diger dunyadan?

- Kal orada, cevaplamis tembel, anlatilacak gibi degil: Tasiyorlar taslari butun gece, odul olarak da basliyorlar dovmeye, kemiklerini yerlestirene kadar.

Ve baslamis odun kesmeye
G.K.

Paylaş
(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yazıyı Değerlendirin
 
Tembel g.k. Yazısına Yorum Yap
Okuduğunuz Tembel g.k. yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Tembel G.K. yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2025 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.