İzmir’in o şirin kasabasında her şey yolunda giderken birden bütün dünyam karardı.Sabah kalktım güneşli bir gün beni bekliyordu.Aysun ablam saçlarımı yine iki yandan örmüş bir okul hazırlığı içine girmiştim .İlk okul 5.sınıfa gidiyordum o sıralar.Evden çıkmadan annemin salondaki hasta yatağına baktım.Gözleri yarı açık hırıltılı bir şekilde nefes alıp veriyordu.Bu hali beni çok etkilemişti.Çok üzgündüm acaba acı duyuyor muydu .Uyuyor gibi olsa da biliyorum ki uyumuyor annem bitkisel hayata girmişti.Evden çıkmak zorundaydım saatim yaklaşmış dı. Servisim geldi ve okula gitmek için bindim.Düşünceli bir şekilde okul yolculuğum devam etti.
2. ders Fen Bilgisi ve anlatmam gereken konu karışımlar,o gün o konuyu nasıl anlattım gelin birde bana sorun.Aklımda annemin o yataktaki nefes alıp veriş hali ağzımdan dökülen sözcükler karışımlar şöyledir böyledir vs.....Neyse ki o an bitmiş ti.Öğretmenimden kocaman bir aferin almama rağmen gözlerim dolu doluydu.Aklım annemdeydi.Ders bitmeden kapı çaldı.Gelen nöbetçi öğrenciydi.Gözlerini bana dikerek öğretmenim,
_Fatma Karapınar’ın babası geldi öğrenciye izin kağıdı aldı;diyerek beni çagırdı.
Adeta yerimden fırladım.Evet doğruydu gelen babamdı.Heyecanla ve şaşkınlıkla ;
_Ne oldu baba niye geidin ki sen şimdi , dedim.
_Seni gezmeye götüreceğim kızım dedi.
Gezmek umrum da değildi benim aklım sabah yatağında kalan annemdeydi.Sonra okuldan çıktık.Biraz sahide dolaştık.Küçücük sandalların denizde dalgalanışını .martılara simit atan insanları izledim..Ve biraz sonra bir pastahaneye girdik.Babam ;
_ne istersin kızım sana ne alayım dedi..
Canım bir cola ve bir kuru pasta çekmişti.Hemen onları söyledim.Pastahaneden çıktık ve keyifli bir şekilde kuru pastam dan bir ısırık aldım tam colamı yudumlayacaktım ki akrabamız olan bir amca geldi yanımıza.Ve babama bakarak;

_Başınız sagolsun dedi...
Elimden cola kutusunu ve kuru pastaları bir anda yere attım .Gözlerim doldu içim sızladı.Yüreğim kan ağladı.Annem kanser hastasıymış ve annem hayata gözlerini kapamış.Babamın okula geliş sebebi buymuş.Dünyam başıma yıkıldı.O küçücük beynimde bunları kurgulamak bana o kadar ağır geldi ki....O an 3’ü bir arada bir haldeydim.ACILI idim,HÜZÜNLÜ idim,KEDERLİ idim.......

Ve aradan 13 yıl geçmesine rağmen ben hala ACILI HÜZÜNLÜ ve KEDERLİYİM !