Aptal görünmekten en çok korkanlar, aptallardır.

Hem insan olmak istemiyor; hem de “hayvan” deyince kızıyor. Keşke hayvanlığı kabul etse; o zaman belki bir şey olmuş olur…

Bazı sorulara cevap vermemek; en iyi cevaptır.

Anlatmak istiyorsun, ama kelimeler güçsüz mü kalıyor? Öyleyse bir de gözlerinle anlatmayı dene.

İnsanların göründükleri gibi olmadıklarından yakınıyorsun. Pekiyi sen nasılsın, göründüğün gibi misin?

Bize suyu, ekmeği, elektriği israf etmemeyi öğrettiler de; arkadaşı, dostu, sevgiliyi israf etmemeyi öğretmek nedense akıllarına gelmedi!

Ayrı yollarda olanlar da bir gün buluşabilirler; ancak ömür yeter mi, işte orası bilinmez…

Yapamadıkların için üzülmeyi bırak. Onları yapabileceklerin hanesine yaz.

Yaşarken ahlâki öğrenemeyen, nasihatle ve okuyarak hiç öğrenemez.

Engeller çıktığında yavaşlayabilirsin; ama durmamalısın.

Bilgi servettir, güçtür. Para değil bilgi sahibi olmaya çalışılmalıdır. Savaşları kazanan ne askerdir ne de paradır; bilgidir.

Başkalarının kusuru, senin kusurunu örten bir örtü değildir.

Önce kendinle barışık ve dost ol, kendini sev, kendine saygı göster. Zaten daha sonra bunları diğer insanlara karşı da duyacak ve göstereceksin.

Üşendiğin için kaçırdığın fırsatları sıralayan bir yazı olsa, üşendiğin için bu yazıyı okumaktan kaçar mısın?

Silah tüccarlarının gelirlerinin arttığı bir dünyada, barış ihtimali azalıyor demektir.

En büyük keşfinizi, kendinizi keşfettiğiniz zaman yapmış olacaksınız. Bu zor ve uzun bir yolculuktur. Sonunda ise sizi bekleyen gerçekten çok büyük bir ödül vardır.

*Yüz ifadelerimiz karşımızdaki insana biz farkında olmadan bazı özelliklerimizi, sırlarımızı öğrenme imkanı verebilir.

(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)