0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
393
Okunma
Hatırlarım, uykusuz kaldığım sonbahar gecelerini. Boynu bükük sokak lambalarını, yorgun argın bekleyen yıldızları, koluma sildiğim gözyaşlarını…
Yağmur usuldan yağmaya başlayınca, rüzgarın uğultusunu, dökülen yaprakların çaresizliğini, soğuktan titreyen kedileri ve çöplerin arasında karton arayan o yaşlı teyzeyi…
Bakıp bakıp iç geçirdiğim resmini, en sevdiğin müzikleri, sana yazdığım şiirleri ve “uyudun mu ?” diye soran annemin sesini çok iyi hatırlarım.
Erkeklerin de ağladığını, süzülen yaşların soğukluğunu, belki sever deyip avunduğumu hiç unutmadım ki…
Zor gelirdi tabi kapının eşiğinde yatmak. Uykusuz uykusuz okula gidip, “neyin var lan ?” diyen arkadaşlara sabahlara kadar ders çalıştım demek…
