Yazdıklarınızda, söylediklerinizde insanlar sizin değil de kendilerinin görüş ve düşüncelerini görmek isteyebilirler. Onlara hoş görünmek için bu tuzağa düşmemeli; yoksa orijinal değil ısmarlama fikirler ortaya koymuş olursunuz.

Beklersen, mutlaka bir bekleten bulursun!

Varlığı bütün halinde kavrayıp algılayamayan bir zihinden yaratıcılık beklenemez.

Söylediklerim, söyleyemediklerimin yanında ne ki….

Şayet evren sonsuzsa tek bir tanedir; sonsuz değilse başka evrenler de daha var demektir. Tek bir tane evren varsa mesele yok; ya çok sayıda evren varsa ne yaparız? Çünkü bir tanesi hakkında bile bildiklerimiz o kadar az ki…

Açlık sınırını veya yoksulluk sınırını para cinsinden hesaplamak mümkün de, alçaklığın sınırını ne ile hesaplayacağız?

Bildiğini bil, ama bilmediğini de bil!

Sorunsuz bir aile, sorunsuz bir ülke ve sorunsuz bir dünya bekleme; ne zaman vardı ki şimdi de olsun?

Evrende, kötümser insanların dünyasını aydınlatacak bir güneş aradım, bulamadım.

Servete sahip değilim diye üzülme; belki farkında değilsin ama sen kendin bir servetsin.

Her büyük düşün arkasında büyük bir adam vardır.

Keşke kirlenen elbiseler gibi kirli düşünceleri de yıkayıp tertemiz bir dünya kurabilseydik…

Güvenin olmadığı yerde arkadaşlık, dostluk hatta sevgi aramak boşuna bir gayrettir.

Âşık sevmekten korkmazsa, maşuk neden sevilmekten korksun?

Giderken arkanda yaralı bir kalp, ağlayan bir çocuk, kuyruk acısı olan bir düşman, kırgın bir dost, beddua okuyan bir ana-baba bırakma.

Ders alınmayan yaşantıyı tecrübeler hanesine yazamayız.

*Küstahta cahil cesareti tavan yapmıştır.

(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)