Hayatımız da ne çok duyarız o cümleyi.Her filmin kullanmayı unutmadığı devamlı sarf ettiği bir cümle değil midir zaten o ?

Seni Seviyorum.Evet o kahramanımız olan cümle : Seni Seviyorum

Ama orosbu olmuş artık bu cümle.Ucuz viziteli bir orosbu.Sokağa düşmüş ve yol kenarında müşteri bekleyen ucuz bir orosbu olmuş.

Kirli ağızlarca,sevmeyi bilmeyen yüreklerce kullanılan bir cümle olmuş.Artık yatmak için birileriyle yada görmek için bir kızın memelerini para niyetine geçen maliyetsiz bir cümle olmuş.Seni Seviyorum.

Hani hep eskiler deriz ya hani hep hayalini kurarız şöyle bakıp takvimde ki eski yapraklara ’Ah ulan ne günlermiş keşke bizde o zaman yaşasaymışız’ dediğimiz o günler.Misal o yaşamayı arzuladığımız günlerde ne çok değerliymiş bu cümle.Hani sevdiğinin mahallesinden geçmeye çekinilen yıllarda hani el tutmanın çok zor ama çok özel olduğu yıllarda hani çay bahçesinde çay içmenin derin bir haz olduğu yıllarda hani buluşmaların yatak odasına atma ile neticelendirme çabalarının olmadığı o masum yıllarda.

Peki neden ? Bu kadar çok istediğimiz o yılların bu güzelliklerini kirletmemiz neden ? Seni seviyorum ve beraberindeki evlilik,gelinlik,aşk gibi kavramların ırzına geçmemiz neden ? Bu cümleyi bu kadar kolay kullanmamız neden ?

Neyse eskiler gibi sevmek onlar gibi aşık olmak dileğiyle