Sen bir "Seni Seviyorum" duyarsın ben uçsuz bucaksız denizleri söylerim. Günlerce tekrar eder içimde dilime varmaz, kan pıhtısı gibi takılı kalır beynime belki az söylerim, sen "seni seviyorum" duyarsın, çığdır dağların en ulaşılmazından düşen, yangını çiçeklerin, rengi gözlerinin, ben sana hayatı söylerim. Basit bir cümle kurgusu, ezber bir söz dizimi, bilindik bir kafiye gibi gelir sana " seni seviyorum" duyarsın. Doğar bebekler, çığlık atar dünyaya ben milyonlarca merhabayı söylerim. Ellerim benliği kaybeder, gözlerim senden başkasına kör, kan yerine sen dolaşırsın damarlarımda sen "seni seviyorum" duyarsın, ben hayatımı sen yapmışımdır kalbim seni vuruyor, sensizlik ölümdür diye söylerim.

Olur olmazda, her zaman söylenmez hissettiğinde söylemeli, öyle kestirme yolların çıkışı değildir. "seni seviyorum" duadır kimi kez, en büyük dileğin ifadesidir. Yani canın özü, teslimiyetin ilk sözüdür. Acının anlatımı, yalnızlığın gölgesi, uzaklığın şaşkınlığı, hasretin imgesi, beyazın çığlığıdır. "seni seviyorum" derim yüzyılların tekrarını yapar, binlerce aşkın ilamını söylerim. Gecenin yıldız bahçesini, güneşin har ateşini, sonsuzluğa geçişini söylerim. Dur duraksız akan nehirleri, umutsuz anlardan ileri, nefes aldığım her yeri "sen" diye söylerim.

Bir sabah yağmuruna gözlerim buğulanır, fısıldanır çiy sesleri sen "seni seviyorum" duyarsın ben düşlerimi, hayallerimi, yarınlarımı söylerim. Saçlarına vuran rüzgarın ninnisinde uyumuş gecenin tüneğinde geçmiş yorgunluğun dilinden, şarkılar vardır içinde. Anlaşılmayacak kadar büyük tutkudur anlatmaya çalıştığım. Mevsimlerin içinden geçer ve eylem görüntüsünü almamış nidanın son hecesi gibi soluk soluğa olunası bir anda sen bir "seni seviyorum" duyarsın ben kalbimde ihtilal yapmışım hükümdarlığını ilan ediyorumdur.
AsevimLİ