EVLİLİK Mİ SANAT MI?


Ünlü bir düşünür, “Bıyığı terlerken herkes şairdir. Asıl şair ileri yaşlarda yazabilenlerdir.” Demiş. Bir arkadaşım da “İyi ki vefasız sevgililer var. Onların sayesinde sanatımız gelişti, gelişiyor.” Demişti. Öyle ya âşık maşukuna kavuşunca neden yanıp yakılsın, güzel sanatlarla neden uğraşsın ki?

İki kalem dostum vardı. İkisi de öykücüydü. Birisi duygusal ve realist; diğeri ironik öyküler yazıyorlardı. İkisi de seçtikleri dallarda başarılı adımlarla hızla ilerliyorlardı. Ne zaman ki boyunlarına kahir kasnağı geçti. İkisi de sanat dünyasından el etek çektiler. Hani filozofa evleneyim mi diye sormuşlar da yanıtı kısa olmuş: “Evlen. Eşin iyi çıkarsa mesut, kötü çıkarsa filozof olursun.”demiş. Bu duruma göre öykücü kalem dostlarımın eşlerinin iyi çıktığı anlaşılıyor. Mutlulukları daim olsun.

Şu günlerde facede bir dostumun daha mutluluk haberini gördüm. Yakışıklı partneriyle dans ediyorlardı. Hem mutlu duruşlarına hem de yuva kurma girişimine sevindim ama yazı dünyasından bir eleman daha mı kaybediyoruz diye de kaygılandım, doğrusu. İnşallah önceki arkadaşlara özenip o da ayrılmaz sanat dünyasından. Bunu derken evini ihmal etsin demiyorum. Mesaisini hem evine harcasın -vakit bulursa- hem de sanatına…

Tavuk- yumurta örneği, sanat mı evlilik mi tartışmasına girmeyeceğim. İkisi de gerekli ancak ikisini de beraber yürütecek yetenek lâzım. Büyük sanatçılar, ikisini de beraber başarıyorlar. Başaramayanlar elenip siliniyorlar zaten…