Önceden gelip, hal hatır sorarlardı…
Yalap şap biçimde de olsa..
Senden sonra, evin yolunu unuttu çocuklar…
Geçen gün , bir şey almak için uğradı küçük oğlan…
O da kapıdan anca.. Ama bana bir sitem, bir sitem…
Rica minnet , götürüver beni bankaya dedim..
Uğraşamazmış emekli aylığımla benim..
Banka kuyruklarında.. İşi gücü varmış cabası..
O, gitti.. Oturup bir güzel ağladım…
Zaman zaman sana kızmıyor da değilim…
Benden önce ne diye gittin..?

Büyük oğlan bana hala kızgın…
Getirdiği müteahite vermemişim evimi…
Ona buna söylenip duruyormuş..
Yok babamın anıları varmış..
Yok bahçesindeki çınarı eliyle dikmişmiş…
Çiçekleri, böcekleri…
Bıraksın diyormuş hayalleri..
Ne babamdan, nede ondan anı kalır…
Öldüğü gün, satarım ben o evi…
Ah, ah bu çocuklar kime çektiler bilmem ki…

Kız da senin ardından evlendi…
Tek çocuklu, para delisi bir adamla…
Geçenlerde ayak üstü uğrayıverdi..
Adam pek saygısız, pek görgüsüz bir şeydi..
Anladım ben , kız hiç mutlu değil…
Eşekler gibi pişman vardığına…
Hani dokunsan ağlayacak…
Ayrılırken ellerimi öptü…
Havalar iyice serinledi…
Aman kendine dikkat et ! hastalanma dedi..
Sabah Akşam ilaçlarını al.. aksatma…
Hem, artık babamda yok başında…
Yoksa sana kim bakacak…!
O, gitti oturup bir güzel ağladım…

Artık telefonda çalmıyor…
Mektup desen, kimden gelecek sanki..
Bazen postacıyı görüyorum…
Olur ya belki kapımı tıklar diyorum…
Yok, üzülme kimselere kırgın değilim…
Biraz hüzünlüyüm bu ara..
Birazda burukluk var elbet…
Kahveyi tek başıma içmeye alışamadım, napim…
Hem zaten ellerim titriyor, taşırıyorum hemen telveyi…
Aman sakın duymasınlar..
İlaç falan da almıyor nicedir…
Kokunu çok özledim bilesin…
Gece hırkana sarılıp uyudum…
Okşadım saçların gibi her bir yerini…
Zaman zaman kızmıyor da değilim sana..
Daha doyamamışken varlığına…
Benden önce ne diye gittin…?

30/09/2014