Aşkı aradım, anlamaya çalıştım durdum yıllarca. Sahi aşk neydi? Onun için ölmek mi gerekir yoksa onu yaşamak mı? Yoksa aşk sevdiğine kavuşamamak mı? Ben senle buldum aşkı, bu yüzden sen bildim
Nefesim olmuştun oysa, hala sevmeye doyamadığımsın. Gönlümün merkezine seni koyunca gittiğinde dipsiz bir kuyuya düştüm. Bir kervan bekledim beni bu kuyudan çıkaracak, geldi de aslında ama senle olunca kuyu bile saraydı sanki, yada derdimin dermanı sadece sendin. Bu yüzden sensizliğe razı olmasamda, sessizliğe razı olmaktan başka çarem yok şimdi.
Bazen soruyorum kendime ben bu hale gelecek insanmıydım. Evet aslında bu kadar sevecek biri değildim, ödediğim bedeller sonunda aşka tövbe etmiştim, seni tanıyana dek. Aşk yalandı ve hayatımda yalana yer yoktu benim. Senin gerçekliğinle aşkın yanlığı arasında kaldım. Gerçek olan aşkına talip oldum. Niyetim sensin, duam isteğim bundan sonraki hayatım hatta. Aynı niyetteysek bu gün olmasa da bir gün mutlaka yollarımız bağlanır birbirine. Şayet gelirsenvben senin gözlerinde öldüğüm gibi yeniden senle dirilirim, gelmezsen seninle ölmekte güzel.
Bedeli ödenmiş her duygu bir gün sahibini bulur. Ben her duygunun bedelini peşin ödedim, her duyguyu tanıdım. Seni bekliyorum Aşk! Sıra sende. Sen istesen de istemesende...