- 5115 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beðeni
BÝR ÖÐRENCÝDEN ANNE VE BABASINA MEKTUP ( Anne-Baba ve Öðretmenlerimiz ütfen okuyunuz)
BÝR ÖÐRENCÝDEN ANNE VE BABASINA MEKTUP
ÖSS, OKS, SBS sýnavlarýnýn yaklaþtýðý þu günlerde bir öðrencinin yüreðini yüreðimde hissederek sýnava girecek öðrencilerin duygularýna ses olmaya çalýþýp kendimi onlarýn yerine koydum ve bu mektubu yazdým.
Bütün anne, babalar ve öðretmenlerimiz bu mektubumu sonuna kadar okumaya lütfen zaman ayýrýnýz.
CANIM ANNECÝÐÝM VE BABACIÐIM
Beni büyütüp bu günlere getirdiniz. Size sonsuz þükran ve teþekkürlerimle ellerinizden öperim.
Küçük bir çocukken, minicik ellerimden bakýcý teyzem, kreþ ve anaokulu öðretmenim tutmuþtu. Aslýnda ben sizin sýcacýk avucunuzda ellerimin bir sarmaþýk gibi çiçek açmasýný isterdim ama buna zamanýnýz yoktu. Sizlerin iþten eve gelmenizi bekliyordum ve akþama kadar sizi çok özlüyordum. Akþam olunca kucaðýnýza alýnmayý beklerken, dizlerinizde uyumayý hayal ederken, bir köþede uyuyup kalýyordum. Her þeye zaman buluyordunuz ama bana zaman ayýrmýyordunuz. Anneciðim sen ilkönce ev iþlerini bitiriyordun sonrada televizyondaki diziye kendini kaptýrýyordun. Babam ise eve gelir gelmez hemen televizyon kumandasýný eline alýp, ya maç izlemeye, ya da haberlere kendini kaptýrýyordu. Bu güne kadar o deðerli zamanýnýz bana ayýrýp sorunlarýmý ve duygularýmý paylaþmadýnýz ki. Gül kokulu nefesinize hiç doyamadým ki.
Biliyorsunuz birkaç hafta sonra yaþamýmý belirleyecek bir sýnava gireceðim. Test çözmekten þu an biraz sýkýldým, sizinle dertleþmek istedim. Neden mektup yazýyorsunuz diye soruyorsunuz deðil mi? Evet haklýsýnýz, çünkü bu yazacaklarýmý dinlemeye sizin hiç zamanýnýz olmadý. Belki o deðerli zamanýnýzdan benim için fedakârlýk edip mektubumu okursunuz diye düþündüm.
Bu güne kadar benden hep sevgi ve saygý beklediniz. Elimden geldiði kadar buna özen gösterdim ama sizden ne öðrendiysem ben yine de fazlasý kadar sevgi ve saygýyý tanýmaya çalýþtým. Eðer bu konuda noksanlarým var ise o zaman sizi örnek aldýðýmdandýr. Çünkü tartýþmalarýnýzý hep benim yanýmda yaptýnýz. Evin tüm sorunlarýný benim yanýmda konuþtunuz.
Büyümeyi çok istedim ama bana büyümem için fýrsat verilmedi. Bedenim büyüse de gözünüzde hep çocuk kaldým, artýk þýmartmayýn beni. Ne olursunuz ben kendi ayaklarýmýn üzerinde dimdik kalmayý öðrenmek istiyorum. Her dediðimi yapýn desem de siz yine de yapmayýn çünkü her istediðimi elde edemeyeceðimi artýk öðrenmek istiyorum. Kendi sorunlarýmý kendim çözmezsem öz güvenimi nasýl kazanacaðým.
Lütfen bana hatalarým olunca öfkelenip ”Ben eskiden…” diye söze baþlayarak baðýrmayýn, bana baþkalarýný örnek göstermeyin ne olur, üzülüyorum. Sizler benim büyüðümsünüz diye hep susuyorum. Kendimi size karþý savunma þansým yok, beni dinlemiyorsunuz çünkü çocuðum ya... Sizlerin isteðini yerine getirmem için ne tatlý vaatlerinizi ne de tehditlerinizi istemiyorum.
Küçük hatalarýmý büyüterek benden sizler gibi olgunluk göstermemi bekliyorsunuz. Ben daha çocuðum anneciðim, babacýðým henüz büyümedim ki. Bana pahalý oyuncaklar, hediyeler almanýz yüzümde güller açtýrmýyor. Sizler; bana para harcamakla mutlu olduðumu sanýyorsunuz, oysa benim için en deðerli hediyem ve mutluluðum sizlerin gülen yüzleri ve sevgisidir.
Ders baþarýma gelince; zaten okulumda ve dershanemde öðretmenlerimi dinliyorum. Ödevlerimi zamanýnda yapýyorum. Yazýlý ve sözlü sýnavlarýmdan iyi notlar alýyorum. Sýnavlarý kazanabilmem için binlerce test çözüyorum. Yüzlerce deneme sýnavlarýna giriyorum. Daha ne yapayým? Ben size iyi evlat olabilmek için çok çalýþýyorum. Sizlerin yüzünüzü güldürmek istiyorum. Sizin ve öðretmenlerimin birilerine” Bizim çocuk þurayý kazandý.”diye hava atmanýz için gayret ediyorum. Ben kendi geleceðimi unuttum, bu yarýþý kazanýp sizi memnun etmek için çýrpýnýyorum
.
Anneciðim biliyor musun? Geçen yýl bana karne hediyeniz olan bisikletime halen doyasýya binemedim. Bir köþede tozlanýp kaldý. Arkadaþlarýmla oynamaya vaktim yok. Aslýnda çok da özledim onlarý. Hem akrabalarýmý da görmeyeli uzun zaman oldu, akrabalarým nasýllar acaba? Halamý, teyzemi, amcamý en son kurban bayramýnda görmüþtüm, ellerini öpmüþtüm, þimdi ise sesleri nasýl da çýnlýyor kulaklarýmda. Sýnavým bitince onlara gitmek istiyorum.
Þimdi bana zaman yetmiyor. Anneciðim ya senin o saçlarýmý okþamaný, dizlerinde uyumayý nasýlda arzuluyorum. Bir bilsen! Ama sanýrým buna senin de zamanýn yetmiyor. Þu an tek amacým size iyi evlat olabilmek sýnavlarý kazanýp iyi okullarda eðitimime devam etmek. Ya sýnavý kazanamazsam? Aman Allah’ým sanki þimdiden babamla beraber ikinizin öfkelenip ”Biz sana ne paralar ödedik” diyeceksiniz sanýp bana baðýrmalarýnýz yankýlanýyor kulaklarýmda. Çok korkuyorum çok. Ben en çok sizi ve öðretmenlerimi memnun etmek için çalýþýyorum. Biliyorum ki eðer sýnavý kazanamazsam dershaneler benim baþarýmý örnek gösterip reklâm yapamayacak. Biliyorum ki, okulumdaki öðretmenlerim neden ve niçinler unutup, kendilerini sorgulamayýp, mevcut bilgilerini geliþtirmeyip onlar da beni suçlayacaklar.
Caným anneciðim ve babacýðým sýnava girmeye çok az zamanýmýz kaldý. Sizlerden istediðim sadece bana güvenmeniz ve bir yudum sevgidir. Bu güzelliði kana kana içmek istiyorum. Beni rahat býrakýnýz lütfen. Ben elimden geleni yapýyorum. Sizi üzmeyeceðime söz veriyorum. Her gün dershaneme ve okuluma gidiyorum. Deneme sýnavlarýna giriyorum. Testler çözüyorum, daha ne yapayým. Ben kendimi unuttum sizin ve öðretmenlerimin benimle gurur duymasý için çalýþýyorum. Aslýnda buna gurur demeyeyim de ne olur bana kýzmayýn ama benim baþarým ile böbürlenmeniz için uðraþýyorum.
Ýzninizle hiç deðilse ders saatlerimi kendim belirleme þansým olsun. Bana ait konularda seçme þansý veriniz, Özgüvenimi kazanmaya fýrsat veriniz. Benimle ilgili her þeye benim fikrimi almadan siz karar veriyorsunuz. Lütfen hiç deðilse meslek seçimimde dahi kararlarý siz deðil benim seçme þansým olsun. Çünkü bu mesleði bir ömür boyu uygulayacak siz deðilsiniz benim.
En büyük korkulu düþüm ne biliyor musunuz? Eðer sýnavý kazanamayýp sizleri ve öðretmenlerimi memnun edemezsem bu güne kadar zaten kana kana içemediðim bir yudum sevginizden mahrum olup kendimi kurak bir çölde bir kum tanesi gibi görmekten korkuyorum.
Caným anneciðim, babacýðým sizin ve öðretmenlerimin bana verdiðiniz emeklerinizi boþa çýkartmayacaðým söz veriyorum. Sýnav zamanýna kadar daha binlerce test çözüp, yüzlerce deneme sýnavýna girmeye devam edeceðim.
Ýnþallah bir an önce bu stresten kurtulup artýk bisikletimin tozunu alýp dýþarý çýkartmayý, koklayamadýðým çimenleri, çiçekleri içime sindirmeyi, top oynamayý kuþ cývýltýlarýný dinlemeyi, dýþarýda yaz mý var, bahar mý var, mevsimleri yaþamayý, güneþin gülümsemesini hatta geceleri yýldýzlarý izlemeyi çok istiyorum.
Eðer sýnavý kazanýrsam sizlerin bana sýcacýk ses tonunuzla “Aferin yavrum” diye kucaklamanýzý, o gülen gözlerinizdeki bakýþlarda eriyip sevgi tomurcuklarýnýzý koklamayý, saçlarýmý okþayarak dizlerinizde uyumayý çok istiyorum.
Ýnþallah bir kaç hafta sonra hedefim bu maratonu kazanabilmek size “ideal evlat” olabilmek. Olur ya” eðer “ideal evlat” olamazsam bu kez size ”ideal anne, baba, ideal öðretmen nasýl olunur? diye öðrenmeniz için birazda sizlerin binlerce test çözüp, yüzlerce deneme sýnavlarýna girmenizi önersem bana kýzmazsýnýz deðil mi?
Sevgi ve saygýlarýmla ellerinizden öperim.
SABÝHA SERÝN