Ne zaman ciddi bir şeyler yazmak için alsam şu kalemi elime öyle donup kalıyor gözlerim parmaklarım arasına sıkışan kalemin inceldiği yerde. İlk cümle diyorum, ilk kelimeler dizili verse sonrası kolay diyorum. Bu sebeple en zoru en başı. Sahi sonlanacağı bilinen her başlangıç zor gelmez mi insana?


Hadi oturup yazmaya başlayalım bir bitişi seninle kalem!


Mektuplar insanları kavuşturmuyordu aslında eskiden de ama özlemleri çok güzel anlatıyordu. Şimdilerde özlem duygumuzu yitirdik. Yoğun hayatlar, koşuşturmalar arasına sıkıştırdığımız iki dakikalık konuşmalar, bir sayfalık kısa mesajlar ya da sosyal paylaşım sitelerindeki yüz kırk karakter aldı özlemlerimizin yerine.


Sanki kötü mü oldu? denildiğini duyuyor gibiyim...


Kötü olan teknolojinin ilerlemesi değil kesinlikle,
yaşanılması gereken ya da bizler için değerli olan duyguların bir bir silinmesi...


Özlemenin nesi kötü?
Tüm duygular insanın ihtiyacı,
Özlemek de öyle..




..inci..
01:15
30ağustos2014