Hayatı yazmıcam sana kalem tutan ellerimle,üç beş satır sadece.
Zaman zaman şiir yazarım,dağlara karşı,yeşile karşı. tabiatın rengi olan yeşili seviyorum, gözüme nur gönlüme huzur veriyor.Burda gözleri rahatzıs eden tek bir detay bile yok...
Yaşayamadıgım güzellikleri ve yasadığım acıları yani geçmişimi hatırlatıyor bana, geçmiş derken sanki hiç geçmemiş...Kim geçmişinden kaçabilmişki sen ondan kaçsan bile o senden asla kaçmaz ve birgün kapını çalar...
Ben hergün sarıp sarılıyorum anılarıma ve hatırlıyorum her kazadan sonra sana dönmeyi..
Sen deyildin tenime dokunan, sen deyildin saçımı okşayan ama sendin bana hayal kurduran.
Sen git dedikçe gelmedimmi..?

Ben hep seni aradım sen haha yokken, her duamın besmelesi olmuştun,sen hala yoktun.
az gittim uz gittim dere tepe düz gittim,hep seni aradım kuş uçmaz kervan geçmez dağları aştım,aslandım kediye boğuldum.. Artık köpekler hırlar arkmadan ama ben köpeklerden korkmam. Asla pes etmedim seni hiç görmeden sevdim.Bunun için kaç kere infaz edildim..
Seni ilk gördüğümde evlenme tekif ettim.. Biliyorum etrafında birsürü insan var ayar vermeye calışan, varmı benim gibi bir delikan ??

Sakın trip atma bundan sonra okuyucaklarına..
İçimde ölen çocuk murat adında bir çocuk,hep hayalimde kaldı mutlu bir yuva üç çocuğumuz olucaktı hatırla..şiirlerimde kaldı katilim.. Ama galiba haklı olna sen kackere öldüm ben bir bilsen..Dedimya her duamın besmelesi sensin o mis kokundan biraz gönderirmisin..?
Neresindeyim gözlerinin galiba ötesindeyim, benimse bir gözümde neşe diğer gözümde endişe peki bunu anlamı ne ??.Yoksa sen herşeyi yakmakta hala ustamısın yoksa bıraktığın gibimisin? Bıraktığım gibimisin?..Dargınmısın bu yazda? Yoksa bıraktığım yazdamısın??Bak yine sabah oldu bense hayalini yorgan yaptım yine sensiz uyumadım..Ben yine senleyim hani sen nerdesin.?Git ama bugunde kal!!
Bu dünyada birtek ben birtek sen yoksun peki neden birtek ben birtek sen yoksun.?
Bir cesedin yazma ihtimali bu okuyosun..Ölsem mezarıma gelirmisin.?
Dışarda yağmur var neyse sen içerde kal!!Açma pencereni perdeyi aç yeter.
Ben yazarken kalemimi kırıp gideni.. Hüzünleniyorum ve hüzünlendikçe yazıyorum, yazdıkça biter diyorum, birtürlü bitiremiyorum..

Keşke giderken hafızamıda silseydin..

Buralar yine sisli sen yoksun diyemi hisli acaba sen yoksun diyemi bu bulutlar..
Sıkıca tutun yüreğim gidiyor..