İnsanoğlunun en büyük hatası, doğanın efendisi olmak istemesinden kaynaklanıyor. Tamam, doğanın kölesi de olmasın ama bir de dostluğu denesin.
Yolcunun yoldan şikâyet etmeye hakkı yoktur, ama yolun yolcudan şikâyet etmeye hakkı vardır.
Sevmek cesur bir yürek ister.
Duymak istemeyene sesini duyuramazsın, görmek istemeyene güzellikleri gösteremezsin, ahlâklı olmak istemeyene erdemleri öğretemezsin…
Alçak gönüllü insanların övülmeye ihtiyaçları yoktur.
Büyük adam dediklerimizin de alçak bir tarafları vardır: Gönülleri…
Bağışlamanın yararı bağışlanana değil, bağışlayanadır.
Günün birinde yapay zekâlar dünyamızı işgal edip insanlığı esaret altına alabilirler. Bu ihtimal gerçekleşirse insanoğlunun da sonu geldi demektir.
Tarihi açıdan iki çeşit ulus vardır: Tarih yazanlar ve tarihi yazılanlar.
İhtiyaçların artması özgürlüğün azalmasıdır. İhtiyaçlarını en aza indirerek yaşamayı beceren kişi en özgür insandır.
Vazgeçilmezlerden de vazgeçilebilir; yeter ki kişi vazgeçmeyi gerçekten istesin.
Gerçekler toprak altında ya da karanlıkta değildir. Aksine görmesini bilenlerin kolayca görebileceği yerlerdedir.
İnsanoğlu merak etmeseydi hâlâ mağara devrinde yaşıyor olurduk.
Zalimleri gülüşünüzle yıkabilirsiniz. Gülünüz, gülünüz ama hep gülünüz…
Ölçüyü kaçırmamak şartıyla her şeyi yapabilirsin.
Yaşamayı beceren her insan, aynı zamanda bir kahramandır.
Hayaller seni kovalamaz, sen hayallerini kovalayacaksın.
Korkutarak iyi insan yapamazsınız, sevgiyle evet…
Tüm okullarda ve tüm sınıflarda öncelikle “Yaşama Dersi” mutlaka okutulmalı ve her öğrenciye iyice öğretilmeli.
Hayatınızdaki insanların sayısıyla değil, kalitesiyle övünebilirsiniz.
Kazanmadan harcarsan, düşünmeden konuşursan, aramadan bulmak istersen, sevmeden sevileceğini zannedersen, vermeden almaya çalışırsan çıkmaz bir sokaktasın demektir.
Öğrenciliği bilmeyen öğretmenlik de yapamaz.
Korkarım gün gelecek stoklarda(!) adam kalmayacak!
Düşman, öğrenmeyi isteyen kişi için zalim bir öğretmendir.
Başkalarının düşüncelerini öğren ki başkaları tarafından öğrenilebilecek düşünceler üretebilesin.
Yaşadığının farkında değilsen, demek ki yaşamıyorsun…
En kötü anlarımız barışık olduklarımızla savaştığımız, sevdiklerimizden nefret ettiğimiz, düşmanlarımızın insafına muhtaç olduğumuz anlardır.
Geçmişe fazla takılırsan, geleceği de kaybedersin.
*Soytarıyı cezbeden kral değil, kralın sarayıdır.
(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)