“Yılların hasretiydi bu, hep yazarken bir gün dergilerde yayınlanır mı acaba diye hala edip devam ediyordum hayata. Üniversitemde bir dergi çıkarma düşüyle yaşadım yıllarca, aynı fikirde olan insanlarla hareket etmenin güzelliğini 3 sene boyunca Abant izzet Baysal üniversitesinde Şiir dinletilerinde yaşamış. Bu üç sene şiiri engelli kardeşlerimiz için seslendirmiştim. Tabi tek başıma değildim, orda mükemmel ötesi bir ekibim vardı. 12 kişiydik, tiyatro, şiir bizden soruluyordu ama yazmak ayrı bir meziyetti bizler için.

2013 yılında şiirlerimi kimsesiz çocuklara vakfedip eğitimlerine destek çıkmak amacıyla kitabım “Ellerim Sen Kokuyor Sevgili”yi çıkardım, ikinci kitabımda aynı amaçla çıktı tek fark şiirlerin tasavvuf şiirlerine yakınlığı idi ve “Seccadem, Aşkım ve Ben” isminde yayınlandı. Doymak bilmeyen bir ruhum vardı yazmak konusunda. Tek başımaydım, Yayınlanma süreçleri ile yaşadıklarımı sonra paylaşacağım sizinle. İnsan yol alırken öğreniyor, kimlere güvenip güvenmemek gerektiğini.

Pamukkale üniversitesinde gönül birliği olabileceğim inanlar var mıydı bilmiyorum. Derken bir cafe ortamında insanla şiiri sevdirmek için uğraşlarımı gösterirken Mehmet kardeşimle tanıştım. Pamukkale Üniversitesi Şiir Klübü başkanıydı. Bu çocuk benim ençlik yıllarımın şiir şevkiydi.
Sonra röportajlar, tv program çalışmaları, radyo yayınları planları derken projeler ardı sıra sıralanırken, “Eski Bir Çocuğum Ben” ve “İsminden Şiirler” kitaplarının şairi Barış

Türk kardeşim, Nejat işleri severken aynı onun gibi asi bir çocuk yüzüydü hayat sahnemde ve ben o çocuğu da çok seviyordum. Ki kardeşim olsa bu kadar sevemezdim. Beni tek sahiplenen uzak ruhtu işte. Telefonda fanzinde şiirlerinin yayınlanacağını söylerken, dedi ki “abi ya bizde çıkaralım” adı bile aklımda ama şimdi söylesem sen gülersin demişti. Güldüm ben bu çocuğun dürüstlüğünü seviyordum, doğallığını ve asiliğini ama Allah’a olan sevgisi de tarif edilemezdi.
Şimdi tüm üniversitelerde edebiyatın nabzını utacak bir fanzin geliyor, araştırmalar başladı, yapılanmalar devam ediyor.

Saplantı haline gelmişti artık bu ürünü ortaya çıkarmak derken, Saplantı kitabı yazarı
Gözde Kabasakal ile röportaj yapmıştım. Gözde bende varım dedi ve öyküleriniz artık onda toplanacak ve sizlerle birbirinden güzel öyküleriyle beraber olurken. Şimdilik daha üç şehiriz.

Çorlu, Edirne, Denizli olarak devam ediyoruz.
Bizim fazla bir şeye ihtiyacımız yok, edebiyatın edebten geldiğini bilen ve edebiyatın içindeki edebsizlere kafa utan bir yapıda ilerlerken, güzellikler adına biz varız ve eminiz ki tüm illerimize yayılacak ve her ilden bir genç bize “Bende varım abi sizin gibiyim, biz birbirimizin yansımasıyız ve güzelliklerin olduğu her yerde varız.” diyecek, bizimle gönül birliği yapacaktır.

Okumayı arttırmak ve okunmaktan başka bir kaygımız yok aslında, biz okunmak istiyoruz, okumanın kıymetini bildikçe keşfettikçe okumak ilk emirdi haliyle… Şimdi tek ihtiyacımız var kalemi eline alıp yazmayı seven insanlar.

Hepinizi bekleriz.
Çünkü biz yazmayı seviyoruz, kendimizi yazmakla kurtaran tipleriz.
Çok yakında Kravatsız Fanzin Kalitesiyle de fark yaratacak bir şekilde tüm üniversitelerde olacaktır.
Öne ne yapabileceğini düşünerek bize katılmak istersen bir mail kadar yakınız sana aslında.

Şiir ve öyküleriniz için
[email protected]
[email protected]
Resmi Facebook Adresimiz:
/kravatsizfanzin
Şimdiden desek olan herkese teşekkürler
Herakles20”


BAKİ EVKARALI

/bakican