kaybedilmek üzereyken son anda farkedilen.. tum hissi mudahalelere ragmen ancak makina yardımıyla hayata tutturulan bir birliktelikti bizimkisi..
simdi ikimizinde onay vermesi gerekiyor bu acının bitmesi icin...
kısa bir metin altına atılacak iki imza
oysa buyuk bir defterin birliktelik sözlesmesi icin ayrılan kısmına yazılabilirdi adlarımız..
boşa harcanmıs yılların telafisi yoktu. bunu bilmek bile öyle agır geliyorduki
düşünmemek icin bedenlerimizi bedenlerimizle uyusturup yorgunluktan sızana dek sevişirdik...
ağladıgnı gördüm.. gülümsemeni... taninin kokusunu icime cektim..
sarıldım sımsıkı yatagını paylasırken..küçük bir cocuk gibi koynunda uyurken nasılda huzurla...
seni sevdim... hazırdın bana tutulmaya ve ben bunu sonuna kadar kullandım...
şimdi sana ölesiye tutkunum... öylesine yazılmıs olsun diye değil...
korkularını biliyorum arzularını... isteklerinin ötesinde ne oldugunu biliyorum... esmer teninin kıvrımlarını... dudaklarının tadını.. kapatıp gözlerini uykuya dalarken nasılda hızlı hızlı nefes alıp verirdin... sen uyurken ürkek ve masum nasılda bütün ömrümün akısını değiştirip yeniden planlardım...

şimdi soluk bir monitör ısıgında karalanırken bos sayfalar, baglılıgımız makinalar yardımıyla..
bir telefon bu kadarmı soguk gelirdi insan eline?
ve sözler bu kadarmı havada kalırdı artık
seni seviyorum...
sensiz yasayabilecegime inanmıyorum... benim icin sadece sen varsın birtek sen...
ben hala ellerini tutuyorum sen uykuya dalarken...
ayaklarına kapanıp yalvarmak isterdim simdi...
ayaklarına kapanıp kölen olmak...

gitmek istediginin farkındayım.. yoruldugunun.. sonuna geldigmizin bu ’biz’ olma kavramının... simdi ikimizinde onayı gerekiyor baglı oldugumuz makinanın fişinin cekilmesi icin.. sen coktan altını imzalamıssın kararnamenin... ben bana ait kısmını bos bırakıcam...
alıp basını gitmekte özgursun... ben bu köleliliğn düşkünü oldum... sana tutuldum...

hoşçakal aşkım...