Kendinden korkanı, her şey korkutur…
İçindeki yaşam gücünü harekete geçirebilirsen sorunlarının çoğunun çözüldüğünü, eskisine göre daha güçlü ve daha mutlu olduğunu görürsün.
Sen istemedikten sonra, seni köle yapabilecek hiçbir güç yoktur bu dünyada.
Kurtarıcılara bel bağlayarak, onları kurtardığının farkında değil misin?
Doğruların, iyiliklerin, güzelliklerin düşmanları savunucularından daha fazladır.
Takdir edilmez diye korkma; iyi, değerli bir şeyler yaparsan bir gün mutlaka hak ettiğine ulaşırsın.
Büyük adam olduğunu kabul edebilmem için öncelikle büyük düşüncelerini görmem, bilmem gerekir.
Toplumdaki ruhsal sorunları görmemezlikten gelmek, insanların geleceğini tehlikeye atmak demektir.
Çağdaşlığı hak edenler, öncelikle toplumsal sorumluluğun bilincinde olanlardır.
Kim benden zalimleri, alçakları, yalancıları, hırsızları, asalakları alkışlamamı veya onlara saygı duymamı isterse o da; zalimdir, alçaktır, yalancıdır, hırsızdır, asalaktır…
Bildiğini sanıyorsan, öğrenmeyi de bırakmışsın demektir. Bilmediğini kabul edersen, öğrenmeye çalışırsın.
Aklın gösterdiği yoldan gitmek cesaret ister. O nedenle akılsızlar, aynı zamanda korkak da olurlar.
Dünyayı kurtarmaya kalkışma; kendini kurtar ki dünya da kurtulsun…
Ölüm ne iyidir ne de kötüdür.
Köhne inanışların kölesi olmuş insanlardan akla uygun düşünceler beklemek iyimserliğin çok ötesindedir. Onlar akıllarını kullanıp, eleştiri yapabilselerdi zaten bu köhne düşüncelere saplanıp kalmazlardı.
Bütün insanları tanımak gibi zahmetli bir yol seçeceğine, kendini tanımaya çalış. Kendini tanırsan zaten bütün insanları da tanımış olacaksın.
Başkalarının bilgisine ve aklına tabii ki ihtiyacımız var; ama kendi aklımıza çok daha fazla ihtiyacımız var.
Düşünce canlı bir organizma gibidir. Görür, duyar, dokunur, acı çeker, mutlu olur, tat ve koku alır.
Filozof, insanı ve dünyayı değiştirmeye çalışmaz. Bütün çabası onları tanımaya, anlamaya yöneliktir.
Soruların cevapları insanı tatmin etmezse, kendi bir arayış içine girer. Bu arayışta da gözleme, eleştirel düşünceye ve felsefeye gereksinim duyar.
Tek gerçek, cisimler dünyası mıdır? “Cisimler dünyasının dışında bir gerçek yoktur.” Demek, kolaya kaçmak değil midir? Var mıdır, yok mudur kararına hemencecik varacağımız yerde aramaya devam etmemiz gerekmez mi?
Herkesin aşkı kendi içindir, kendine kadardır, kendine göredir.
Gördüğü halde görmeyen körlerin çoğaldığı toplumlarda, hırsızlar ve zalimler cirit atar.
Ulaşılmaz zannettiklerinin de sana ulaşmak için çaba harcamadıklarını nereden biliyorsun?
Çaresiz, çare aramaktan vazgeçmiş olana denir. Sorunlarına çare ara ki çaresizlikten de kurtulabilesin!
Günah işlemesin diye insanları uyarabilirsiniz, ama günah işlemesini engellemek için onlara zulmederseniz, siz kendiniz günaha girersiniz.
Bir ülkede siyasetçiler konuşuyorsa, bilin ki bilgeler susuyordur.
Her şeyi bildiğini zanneden cahillerin bütün sermayesi yalanlarla, yanlışlarla dolu bir kafadır.
*Bir milletin büyük olup olmadığı edebiyatçılarının, sanatçılarının ve bilim insanlarının var olup olmadığına bağlıdır.
(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)