Devamsızlık hakkım diyor okula gelmiyorlar.
Ders çalışma yerine televizyondaki yarışma programlarını izliyorlar.
Hangi sınıfta sorsan o ders konusunda bizim temelimiz yok diyorlar.
Öğretmen ders anlatırken iş adamı misali telefonla mesaj yazıyorlar.
Sokakta oyun oynamak yok artık devrimizde, onlarda bilgisayar oyunlarıyla çocukluğunu geçiriyorlar.
Koskoca on iki yılını eğitimde geçirmiş evlatlar baba parasını harman savurup sonrasında üniversiteyi kazanır mıyız diyorlar.
Daha ilkokul sıralarında oturan çocuklar teneffüste okul arkasında sigara içiyorlar.
Kız, erkek demeden birbirlerinin anne, babasına küfür ediyorlar.
Büyük, küçük ayrımı gözetmeksizin saygıda sınır tanımıyorlar.
Bırakın sağlıklı bir bayanı, hamile veya engelliye bile yer vermiyorlar.
Yerde para bulsa alıp cebine koyuyorlar, haram nedir bilmiyorlar.
Cuma namazında hutbenin konusu ne diye bir sorun bakalım kaç tanesi biliyor.
Cebinde bilmem kaç liralık telefon var ama kontör olmadığı için kimseyi arayamıyorlar.
Üç kuruşluk şans oyunuyla zengin olma hayalindeler.
Çalışmadan harcayan, ekmeğin kaç lira olduğunu bilmeyen çocuklar dolu her yerde.
Yok hepsi böyle değil tabii, lakin çoğunluğu böyle sayın okurlar.
Onlarda mı bulmalı suçu?
Koskoca bir HAYIR.
Onları çağın gereği gibi eğitmeliyiz, onlara yönelik eğlence merkezleri yapmalıyız. Çocukluklarını, gençliklerini olağan bir şekilde geçirebilecekleri ortamlar yapmak bizim görevimiz değil mi?
Yetkili makamlara sözüm BU ÇOCUKLAR ZİYAN, ZİYAN, ZİYAN.
Lütfen her mahallede onlara yönelik alanlar yapalım, spor merkezleri, enstürüman kursları, hobi merkezleri, sosyal faaliyet alanları vb.
Bu çocuklar bizim değil mi? Geleceğimiz onlar değil mi?
ZİYAN oluyorlar ZİYAN.
Çetin KORKMAZ