Yalnızım sensiz
sebebsiz degil elbet bu yalnızlık ama kendime gelmem gerekti gelemedim sensiz hayat ne zormuş oysa nerdesin.
Bakıyorsun ordan bana belki hallerime şaşırıyorsun ,kızıyorsun ne bu halin diyorsun eminim bundan ama gelip cekip cevirmiyorsun beni.
Gelivermen için neler vermezdim bir bilsen ama gelmiyorsun gelemezsin ,özledim kokunu ,sesini ,gülmeni ,nasihatlarını canım ,canımsın..Zor bu hayat çok zor kurtlar sofrasında ben bir kuzuyum sanki şimdi ,öylemiydim önceleri güçlüydüm dimdik kim benle baş edebilirdi ,edemezdi yalnızlık düşünce bana kurtlar sahnede baksana şimdi...
Aslında hepsi bahane, sesimi duyarsın gelirsin belki diye .Ben gene bildigin kızın olsamda sensizlik beni yedi bitirdi gücüm yok ,ruhum virane, hayatımsa tükenmişlige sürükledi beni..seyretme çık gel işte...
Kızma bana sana sitem degil bunlar senden başka kimim var, oldugunu sandıklarımda yalancı ,sahte çıktılar .Hayat böyle acımasızdı sen iyi bilirdin ama hiç anlatmamıştın ,yoklugunda ögrettiler babacıgım ...
Düşe kalka ögreniyorum iyiyi kötüyü ,dostu düşmanı ,dogruyu yanlışı ama hep de iyi niyetten kaybetsemde bu yarışı ,kader banada güler degilmi babacıgım .
Seni çok üzmek istemedim sana yazmak hallerimi anlatmak beni duymanı,hayırdualarını ordan almak istedim ,gene yazarım sana canımın içisin özledim,
gözlerinden öperim ,nur içinde yat babacıgım...
kızın....