İlah Sorunu

İnsanlar arasında belki çoğunluğu teşkil eden kesim, “İlah” olarak kabul ettiği uluların geçmiş repliklerini oynamayı seçerler; rolünü ne kadar iyi oynar ise ve o ilahları ne kadar iyi taklit eder ise o kadar tatmin yaşar! Beklentiye girer! Sonuçta taklit, asılı vermez! Yani taklit eden, taklit edilen lehinde potansiyelini kurban eder! Taklit eden, ölür; taklit edilen, taklit edenlerde yaşamaya devam eder!
Orjin olanlar ölümsüz, “İlah” olur; taklit edenler ölümlü, fani olur!
Umarım bu açıklama, ilahların kendilerini taklit eden fanilere olan ihtiyacını ve ilişkisini de izah eder!
Bu ihtiyaçtan, ilişkiden ne doğar?
“İlahlara itaat ve onlara tapınma” doğar!
Vaat ise hayal kadar sınırsızdır.

Efsaneler ve abartılı kahramanlık hikayelerine sarılan toplumların ortak özelliği geride kalmış olmalarıdır! Zaten bu nedenle atalarının abartılmış, şişirilmiş hikayelerini papağan gibi tekrarlar dururlar ve her tekrarda bir kutsallık daha eklerler! Asıl hikaye ortadan adeta kalkar, yerine uydurma bir efsane kalır! Abartılı hikayesini anlattıkları kişi hakkında bilgi bile bulunmaz iken bakıyorsunuz ayrıntı aktarıyorlar!

Ortada bir sorun var ise kökeninde aramak gerek çözümü ya da yanlışlığı. Psikologların çocukluğa inmesi bu nedenledir! Yani ortada bir sorun varsa, sorunu çıkaran etki de o olayın kökeninde saklıdır! Ortaya çıkan sorunun kökeni istisna edilir ve sorgulanmaz ise çözüm de devamlı ertelenmiş olur!

Yanlış bir bilgi, pek çok kanaldan tekrarlanır ve pek çok etkiyle (Kutsal ve geleneksel, alışılmış, sorgusuz kabul edilen etkiler) desteklenirse ve bu "Yanlış"a inanmamak da suç olarak yansıtılır ve korku salınır ise "Yanlış!", "Doğru" olarak yerleşir! Yeni durumda ise "Doğru" yu kabul etmemiş ya da inkar etmiş olur muhataplar!

Bir öğreti, çarpık sonuçlar veriyor ve o öğreti istisna edilip, hata başka nedenlerde aranıp öğreti kutsanıyor ise durum vahimdir!

İlkel insanlar, ilahlara yalvarıp onlardan dilendiler! Arif insan ise evrenden talep edip ondan almasını bildi. Biri edilgen, diğeri etken! Biri isteyici, diğeri alıcı!

Ahmet Bektaş