İçimizden mi gelir, öylesine mi yaparız, ihtiyaç mı duyarız her neyse.
Yaparız işte.Hakkında ne kadar bilgimiz var , nerede ne zaman, kime hangi türden?
Bunları da bilmeyiz ya.
Hani şu şaka denen olgu var ya insanın yapısında.Şakadan bahsediyorum.
Yüzeysel olarak baktığımızda, şaka işte der geçeriz. Hele bir masaya yatırdığımızda enine, boyuna, derinlemesine incelediğimizde ŞAKA denen o şey daha farklı bir şekilde karşımıza çıktığını görürüz.
Çeşitleri mi var?
Var.
Zamanı mı var?
Var.
Kime yapacağımız önemli mi?
Hemde nasıl.
Bu detayları ne kadar düşünürüz ki.
Hele bir de sadece şaka yapanlar kendileri gülmek için karşıdakine şaka yaparken onu üzdüklerini hiç düşündü Şak üzerine neler söylenmemiş ki.ler mi.
Yapılan hareketin şakadan ne kadar uzak bir hareket olduğunu hiç düşünmedik bile.
Şaka için neler söylenmemiş ki.
El şakası, dil şakası, arkadaş şakası, çocuk şakası, kuru şaka, sulu şaka,
Şakanın dozu.
Adamına göre şaka. Daha neler neler.
(Sözün iyisi şaka ile söylenir.)
(Şaka maka derken inandırdık)
(Olduğu bir şaka yani. Ne oldu ki).
Der dururuz da şaka yaparken yine biz o anki duygularımıza göre hareket ederiz.
Fakat bu şaka denen olguyu biraz kurallarına göre yapsak daha iyi olmaz mı.