Adam uzun zamandır ilk defa evinde karısıyla bu kadar uzun vakit geçiriyordur. Öncelerde işlerini öne sürerek vaktinin çoğunu dışarıda geçirmesi adam için en geçerli sebep olmuştur.

Üç yıl önce adam karısıyla müthiş bir aşk yaşayarak evliliğe kadar gelirler ve evlenirler. Adam ve karısı çocuk için henüz karar vermedikleri için çocukları yoktur. Adam gün geçtikçe karısının varlığını bile unutur olur ve bu durumda kadın adamdan bir işaret beklercesine ona kendisini pek belli etmez.

Evdeki rutin durumlar yine sürmektedir; yemek yemek, tv seyretmek, uyumak vb gibi. Kadın tüm sabrını kuşanarak kocasının ne zaman onu fark edeceğini yada ona karısının olduğunu ne zaman hissettireceğini bekler... İş yerinden senelik izine ayrılan adam artık gün boyu evde vakit geçirmeye başlar.

Akşam yemeğinden sonra duşa giren adam, duştan çıktığında karısının yatak odasında olduğunu görür. Adam yarı soyunuk halde yatak odasına girerek hiçbir şey yokmuş gibi davranarak karısına sırnaşmaya başlar. Gül kurusu rengindeki geceliği kadını daha da bir çekici kılar adamın gözlerinde. Adam karısının omuzlarını öpmeye başlar...
Elleri kalçalarına doğru indiği sırada karısı adamın ellerini tutar ve ’Ne yapıyorsun?’ der. Adam şaşkın gözlerle karısına bakakalır ve ’Uzun zamandır seni arzuluyorum artık sırası değil mi hayatım?’ Ortamda bir süre sessizlik hakim olur...

Adamın ikinci denemesinde kadın yine kendisini geri çeker ve ’Eğer aşk buysa hepsi senin olsun kocacığım’ diyerek gül kurusu renginde geceliğini atar üzerinden. Adam son derece mahçub bir durumda odadan sessizce çıkarak salonda oturur ve bir sigara yakar... Kadın salona gelir ve ’Hadi ama daha neyi bekliyorsun ki?’ Adam, ’Sanırım haklısın varlığını bilemezken seninle nasıl sevişebilirim ki?’ diyerek karısından özür diler...

Erol Almak