HAYAT BAZEN 'ÇOK'...
İçsel dünyamın manidar başlığını çok sevdim. Bilerek sonuna en sevdiğim 3 noktadan koydum. Sırf aklıma estiği şekilde tamamlayayım diye.
Son zamanlarda iş hayatımda karşılaştığım ve çok rahatsız olduğum bir dedikodu zımbırtısından bahsedesim geldi bu akşam.
İş hayatı dendiğinde, her ne işi olursa olsun, akla resmiyet duvarları gelir. Ya da tecrübesiz civcivlerin aklına gelen budur, bana olduğu gibi. Sonsuz saygıyla ve yardımlaşma duygusuyla bezenmiş bir yer olduğunu düşünürsünüz. Kapıdan içeri girdiğinizde paçanızdan yukarıya kadar başlayan bir titreme duygusu ve yarı açık gözlerinizle gözleminize başlar, içten içe ‘şu yanlış, bu çok doğru’lu cümleleri kafanızdan hızlıca geçirirsiniz. Zaman geçer, ortama alışır ve yapış yapış sözlerin poponuzla beraber sizi takip ettiğini görürsünüz. Aynı dünyada yaşadığını unutmuş insanlar silsilesinin ortasında buluverirsiniz kendinizi. Sizin gözleminize saygı duymadan, kişiliğinizi Besinlerin Oksitlenmiş Kalıntısı (BOK) gibi değersiz gören ucubeler bir sağ kulağınıza, bir de sol kulağınıza fısıldar, ‘şu da şöyle, bu da böyle…’ ile başlayan bitmez cümleleri. Bir insanın, bir insanı ne kadar değersiz görebileceğini size iki günde öğretiverirler. ‘Ay ben uzak durayım bundan’ diyecek olursunuz… Olursunuz da, yakanızdan tutup öfkesini bir güzel kusar suratınıza…
İçinizin ısınmadığı birileri mutlaka olur, ki hepimizin hayatına böyleleri dönem dönem girip çıkmıştır. Yüzyüze dert söylemek, çözüm bulmak varken sırttan çimdiklemek ne zamandan beri insanlığa sığar oldu?
‘Ben seni sevmiyorum kardeş ama saygım sonsuz’ der ve kaçar gidersin. Adamlığın kuralı budur çünkü.
Hoş… Bu akşam kendi babamın 70 yaşındaki anasına kullandığı cümleleri duyduktan sonra dedim ki ‘ neylesin birbirlerine yabancı olan insancıklar?’…
Uzun lafın kısası hayat bazen çok ‘pılını pırtını topla ve git’!
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/34997_mmzdlj6bi0.jpg)
Bilmiyorum ne dedi babanız yaşlı annesine...
İnşallah ileride bu dediğini anımsamaz.
Çünkü bunun pişmanlığını bir özürle kapatamayacağı günler olacak...
"Keşke yaşasaydı da sırtımda Kabe'ye götürseydim" diyecek belki...
Gerçekleri yazmışsın kızım. İş yerleri gerçekten böyle...
Kutluyorum...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Size yürekten katılıyorum ve her bir kelimeniz zihnime kazındı okurken. Kendimi gördüm satır aralarında, desem yeridir...
Tek diyebileceğim şu ki; asla hayallerinizden, ümitleriniz den taviz vermeyin ve asla da pes etmeyin. Bırakınız; isteyen istediğini düşünsün hatta uygulasın.
Hele ki sizin gibi azimli, donanımlı ve yolun henüz başında birinin çok başarılı ve mutlu olacağına inanıyorum ve biliyorum da. Yıllar geçse de zaman değişse da ne yazık ki insanlar yine bildiklerini uygulamaya devam ediyorlar. Bir de sizin gibi ışık saçan biri çıktı mı karşılarına nasıl da egolarına yenilirler. Ama izin vermeyeceksiniz onların yolunuzu kesmelerine. İnanıyorum da başaracağınıza.
Çok da mutlu oluyorum sizin gibi insanların hala var olmasına.
Sizi sevgiyle ve saygıyla selamlıyorum sevgili Sebile Hanım. Destekçin-izim sonuna kadar.
Allah yolunuzu açık etsin...
![KADIN](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/150742.gif)
KADIN
![Gülüm Çamlısoy](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/136847_3282527926.jpg)
Gülüm Çamlısoy
Beyniniz ve yüreğiniz öylesine engin ki ta buradan rahatlıkla görebiliyorum. Ve emeklerinizin karşılığını alacağınıza da yürekten inanıyorum sevgili Sebile Hanım.
Manen destekçiniz ve duacınızım. Bunu tüm içtenliğimle söylediğime emin olun.
Sevgiyle kalın siz de...