ÇOCUKLAR ÖLMESİN

Dünyadaki bütün çocukların insanca yaşamaya hakları vardır. Onlar tertemiz bir su damlasıdır. Henüz açılmamış bir tomurcuktur. Sadece Berkin değil, bu kahrolası çıkar savaşlarının, gözü dönmüş koltuk sevdalılarının (sağı, solu, ortası, yanı fark etmez), şehvetinin cânileştirdiği tüm yaratıkların kurbanı zavallı çocuklar... Hepiniz için içim sızlıyor. Ben 21 yaşında evlâdını kaybetmiş bir anneyim. Evlât acısının derinliğini tatmış biriyim. Hiç bir anneye bu acıyı yaşatmaya kimsenin hakkı yoktur. Irkı, mezhebi, milleti ne olursa olsun.

İnsanların görüşleri de zevkleri gibi aynı olamaz. Kimsenin kimseyi zorlamaya hakkı yoktur. Çocuklar siyasetten ne anlar? Onlar, yaşadıkları ailesinin elbette tesirinde kalacaklardır gerçekten akılları erene kadar. Benim anlayamadığım, gerek siyâsi görüşlerde, gerek futbol maçlarında insanların böyle çılgınlaşıp birbirlerini yemesidir. Aklı olan fikirleriyle çarpışır. Sonra kim, kime düşman oluyor ki bir düşünseler... Hepsinin ataları, bayrakları, dinleri aynı. Hepsi bu vatanın evlatları. Tahriklere kapıldıkları zaman, birbirlerini incittikleri zaman, böyle Berkin gibi, Burakcan gibi, daha niceleri gibi ölümleriyle dağlandıkları zaman,bu vatana diş bileyenlerin sevinçten ellerini ovuşturduklarını görür gibiyim. Neden uyanmaz insanlar? Nedir bu? Baştakilerin de, karşısında olanların da el ele verip, gönül gönüle konuşup bu vahim duruma çare bulmaları, çare olmaları gerekmez mi?

Bu vatanı kanları, canları bahasına bu günlere getiren atalarımızın, şehitlerimizin kemikleri sızladığı gibi, bugün tüm insanların yürekleri ağzında. Herkes birbirine karşı. Vatan elden gidecek, herkes koltuk sevdasında. İkiye bölünse iyi mi olacak? ’Böl, parçala’... Bunu yapmak için kolları sıvamış dış mihraklar...
Lütfen silkelensin herkes. Çocuklarımız da ölmesin. Vatanımız bölünmesin.
Benim için tüm çocuklar aynıdır. Keşke hepsini kucaklayabilecek kadar büyük olsa kollarım. Bu kirlenmiş dünyadaki kötülüklerden hepsini koruyabilecek gücüm olsa...

Aç kalan zencisi de, tuvalet borularına düşürülüp yaşama mücadelesi veren Çinli çocuk da, Suriye’de bir lokmasını düşünmeden arkadaşlarıyla paylaşan küçük kız da benim evlâdım. Dilerim ki ömürleri mutlu geçsin. Karınları tok, yüzlerinde mutluluk gülleri açsın. Bahtları açık olsun. O zaman ben de mutlu olabileceğim. O zaman yüreğimdeki sızı biraz hafifleyecek...

Hâlenur Kor 26 Mart 2014


(Yukarıdaki yazıyı, sevgili şair Naime Özeren’in bu şiirini okuyunca yazdım:)


" BiR ÇOCUK ÖLDÜĞÜNDE "

Bir çocuk öldüğünde
Umutları
Sevdaları
Sürüklenir ardından
Hazan yapraklarınca,
Paletinde kalmıştır
Son tablosuna aktaramadığı
En güzel renk tonları
Yarımdır artık oyunları
Kapıya konur
Giymeye kıyamadığı
Yeni spor ayakkabıları
Yas tutar oyuncakları
Yas tutar doğa
Susar evdeki cıvıltıları…
Kurumuştur anne- babanın göz pınarları

Oysa daha ne çok işlerin vardı
Kara gözlü, yanık tenli çocuk
Taze bir fidandın
Tomurcukları henüz çiçeğe dönmemiş…
Uçurmanın kuyruğunda
Aydınlık yarınların hayalleri
Önce, “ Adam “ olacaktın hani?
“ Adam gibi adam ” yani…
Bilseydin
Dünyaya böyle erken veda edeceğini
Derlemez miydin?
Yürek çıkınına, azık niyetine
Tüm sevdiklerinden.
Birer yudum sevgi …

Bir çocuk öldüğünde
Sürer atını maviliklere
Cennetin kapısında karşılar onu melekler
Çünkü bütün çocuklar kanatsız melektirler…

Ya bir çocuk öldürüldüğünde?
Bir çocuk öldürüldüğünde
İnsanlık,
Saplandığı utanç ve ayıp batağının
Biraz daha gömülmüştür,dibine dibine…
Ve failler bulunmadıkça
Bir tuğla daha eksilmiştir
Adalet sarayının duvarlarından
Kesinlikle…
Rahat uyu Çocuk
Rahat uyu...
Sen, sunaklara adanan son kurban
Sevgili Berkin Elvan…

12 Mart 2014

Naime Özeren