- 1341 Okunma
- 2 Yorum
- 0 Beğeni
özgürlük
özgür değilse yanı başındaki,ben neyim diye sormalı insan.başkalarının esareti üzerine yaşanan hayatların nasıl bir mutluluk verdiği tartışılmalı bence.kanunlardan öte yaradanın bize sunduğu hakların başkaları tarafından gaspedilmesi ve hatta yok sayılması da ayrı bir insanlık suçu değil midir?kimsenin kimseye zulmedemiyeceği bir sistem kurulamaz mı?bu kadar zormudur paylaşmak.belki anlamsızlaşan bir tutku mudur güç denen o aşşağılık düşünce.her zaman her yerde herkese özgürlük olmadığı sürece ben kendimi özgür hissetmeyeceğim.acaba siz ne derseniz.....
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/70783.gif)
...Herkes için özgürlük...Kulağa hoş geliyor ilk başta ama bu herkesin içinde hakkaten herkes var ve o zararlı herkesinde özgürlükleriyle verecekleri zararları gerçekten özgürlüğü hak eden insanların özgürlüklerine verecekleri zararlarıda düşününce acaba herkes için özgürlük olmalımıyıda sorguluyorum ister istemez ? Ama sizin kast ettiğinizin benim kaygı çektiğim herkes noktasında istisna göstereceğine inanıyorum.Herkes için özgürlük biraz ütpuk kalıyor günümüz yaşam kuralları çerçevesinde belkide özgürlüğün tanımıda değişerek ya daha özgür ya daha bağımlı yaşıyoruz.Ve herkes birilerine göre daha özgürken diğerine göre kısıtlı kalacaktır.Özgürlük çok geniş bir kelime ama bizim sahip olduğumuz özgürlük bu genişliğin hepsini kucaklamaz en özgür insanınki bile kucaklayamaz kanımca..
![freedomforeveryone](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/161438_2836591118.jpg)
freedomforeveryone
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/134283.gif)
özgürlük 21 gr.
Acıyı anlamak için,acı mı çekmek lazım?Acımak mı lazım?Kes sesini!
Duymak istemiyorum anlamsız seslenişlerini.Bırak artık,lüzumu yok.Ben acı çekmek istiyorum,neden mi?Seni,sensizliği anlamak için.Ama asla olgunlaşmak için değil.Siz demiyor muydunuz altı saniye?Zevkin doruğuna çıkmak ve başaşağıya dönüp dönüp bakmak.Kim bilir biraz açı çekmek,biraz yalnız kalmak belkide Sait Faik’i de anlamama yardımcı olur.Ne yapmak lazımdı?Asla acı çekmeden yürünmüyor.Bir kez daha istiyorum bir kez daha...Nefretin acısını,iyiliğin sancısını yoğurdum da hamur yaptım.Bir kartopu gibi, al ki elinle sımsıkı sarıl.Ne garip değil mi?Birinin yokluğu diğerinin varlığının anlamsızlaştığını nasılda hissettiriyor.Ey yaşanması zor hayat!Acıyıda,tatlıyıda koy cebine,iyilikle kötülüğü at kefene.Ölüm tantanası geldiğinde; ne cebinde beş kuruş,ne kefende tek kr.
Hoşgeldiniz.Güzel yazilar yazmanız dileğiyle
Saygılar.