kalbimi kanatan aşk ! ...

Aşk,yüreğimdeki sessizliğin bozulmasıydı.Hesaplamadığım,hiç beklemediğim ve de inanmadığım bir heyecan fırtınası.Yalnızlığıma bürünmüş hayatıma devam ederken,aniden karşıma çıkan bir şey aşk! Ne diyelim hiç ummadığım bir kavram.

Sessizliğim kendimeydi,içimdeydi.Bağırışlarım,haykırışlarım, damlalarım iç benliğime gizlenmiş öylece duruyordu.Birdenbire gelen bir sel baskınıydı sanki.Beni benden alan yeni bir hayat yolculuğu.

Gel dedim,gelebildiğin kadar;önceleri misafir gözüyle baktım.Bir gün,iki gün,üç gün derken gitmek bilmedi,oturdu yüreğime.Yalnızlığımın dostu oldu,arkadaşımdı artık.

Güzelliğin derinliklerinde gezmeye başladım.İsmi,hayali benle beraberdi.Deniz gibi üzerime üzerime geldi,bir çarşaf gibi tüm benliğimi örttü.

Su kadar berrak bir sevdam oldu.Hayaller kurdum,mavi hayal adasının mavi düşleri.Bir uçurum gibi,ama mutluluk veren,alışık olmadığım bir sevecenlik.

O suskun biri,seven aynı zamanda da.Ben ise; tam tersine,onun suskunluğunu kapatırcasına,duygularını öne çıkaran onsuz bir aşık.Özel bir bela gibi dünyamda...