- 622 Okunma
- 3 Yorum
- 0 Beğeni
Elde Var Hiç
Yalnızca mızıkacıların bildiği o nadide şarkı. Hani sözleri olmayan. Kelimelerin kırbacından ve zencefil kokusundan yoksun. Milyon yıl öteden kulak kesilip her seferinde ortasında duyulan.
Önümde müzekkereler. Yazılması gereken raporlar. Çocuk yüzleri. Kimi mağdur, kimi suça sürüklenmiş. Azıcık unutuvermiş bazıları söz dinlemeyi. Evleri sımsıcak bir yuva değil imiş de, uzaklara kaçıvermek istemiş bir kaçı.
İstanbul dün sisle örtülüydü. Vapurlar çalışmadı akşam üzerinden sonra. Doğal olarak her gün yaşadığımız trafik karmaşası iyice arttı. Çoğu iş ertelendi haliyle. Batıdan doğuya kuzeyden güneye yönlerini şaşırdı martılar. Sokaklar sis rengi ve soğuktu. Fakat yaşam sürmekteydi yine de.
Bir rüya alım satımı kadar zordu iç denklemleri çözmek. Odalardan yayılan ışıklar küf kokularını örtmeye yetmiyordu. İnsanın alacası içinde saklıydı çünkü.
Kalem küsmüş müydü parmaklarıma? Değişken ve umutsuz bir görüntüydü yüzüme oturan. Madem gökyüzüne bakir adımlar atamayacaktım, suya yazmak kaçınılmaz tercihim olmalıydı.
Yıllar önce bu gün çoktan şeytan merdivenleri yapmış, çikolata ile kaplamıştım ruhumun kutlayan yanını. Karnavala dönüştürmüştüm bu kasveti. Oysa şimdi kesin susuşlarla imzalamalıyım harflerin altını. Büyürlerken izleyemediklerime iyi dileklerimi ulaştırabilmemin tek yolu bu galiba.
Çok ağır bu yükü taşımak. Nedensiz vurgunlar ve vurgular çok ağır. Nasıl arıyorum eski yazıtları tarifsiz bir istekle. Fakat öyle karartılmaya evrilmişler ki, bulamıyorum. Şimdi şöyle sayfaları kirlenmemiş defterlerin getirdiği satırlar ne iyi olurdu.
Sonra sis kalkıp gitti. Ya davetsiz misafirliğinden utandı, ya da başka bir yere kondu yine davetsiz ve usulca. Raporlar yeniden, yazılar çocuk yüzleri, çay bardaklarına atılmış sigara izmaritleri, yerli yersiz gülümsemeler, gündelik yaşam. Trafik, saçlarını taramayı unutan insanlar, şehir gürültüsü, oval yalnızlıklar.
Yalnızca mızıkacıların bildiği o nadide şarkı da olmasa, elde var hiç...
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/42277.gif)
" Yalnızca mızıkacıların bildiği o nadide şarkı da olmasa, elde var hiç..."
Hayat bir kısır döngüden ibaret, bugün yarını, yarın ertesi günü takip edip gidiyor. Bazen bir bulut, bazense kara bir sis tabakası ya da bir sokak mızıkacısı gün içinde değişiklik yaratmaya yetiyor.
Tebrikler Fırat
saygıyla
![Fırat Avcı](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/67294.gif)
Fırat Avcı
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/133690.gif)
"
Çikolata kaplı biber tohumlarına tomurcuklanmak. Belki anlatacaklarımızın toplamı işte budur kim bilir? Ne zordur bilip söyleyemeyiş ve söyleyip iinandıramayış. Tebrikle."
Siz yazmıştınız bu yorumu da bana iade etmenin tam yeri dedim dost kalem Ersin beyin yorumunu görünce.
Yine de bir İlhan İrem şarkısı sözleriyle eşlik edeyim yazınıza,
"...
Gündüzler geceler ne zaman biter?
Şu batan güneş nereye gider ?
Buharlaşır yeniden dökülen su
Bulutları sil pencerenden
Sevgi devri alemi bu
Yeniden doğar herşey
Herşey bitti dediğin anda
Bir gül kök salar damarlarında
Herşey biter
Birşey bitmez
Herşey biter
Özlem bitmez..."
Saygı ve dostlukla
Bence yani..:)
![Fırat Avcı](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/67294.gif)
Fırat Avcı
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/146444.gif)
elde var hiç
ruh fırtınalarla şimşekleri
birleştirir de
çikolatayla acıyı birleştiremez
tebriklerimle duyarlı yürek
![Fırat Avcı](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/67294.gif)