Kavuştuğumuz yerdeyim,
bir gün beni bırakıp gideceğin yer de..
bazen ne yapacağını bilemez. İnsan
düşüncelerinde,Kendisi yoktur aslında
meziyetleri doldurmuştur sadece boşlukları.
Çoğu zaman değişir durumlar,
yolunda gitmez genel de yaşanmak istenenler.
Bazen söyleyemediğin bir cümle yakar içini,
anlatamazsın, hislerini
haykıramazsın
ve bir bakarsın yalnızsındır.
yürürler,İnsanlar
kâh oraya kâh buraya.
Bazen kimse yürümez aslında,
işte o zaman anlarsın yalnızlığın cilvesini.
İsteyip de yapamadıkların zorlar bir taraftan,
diğer yandan ise duyguların.
Üşürsün
havanın soğukluğundan değil,
hayatındakilerin soğukluğundandır,
bir nevi duygularının..

Sessizlik sarmış etrafını,
bir de yalnızlık.
Tat almasan da yaşadığından, yine de olumlu bakarsın ya,
işte öyledir hayat..
Ne sen bilirsin çilelerini, ne de çektirenler bilir kıymetini.


iç dökümünü şiirleştirmek güzeldi... umarım beğenirsin ..yoksa sil de sileyim :)) amacım yazını bozmak değil duygularını şiirsel düz yazıya dökmeni öne çıkarmak o kadar......zamanında bir arkadaşa önermiştim ..o beni dikkate aldı .... ve zaten kendiside iyi bir yazar, iyi bir kalem... sizde de bu kabiliyet var..ve bunu da sen biliyorsun sayın demirci...ben senin farkındayım:)) sende senin farkındasın..sen farklılığın farkındasın....haydi bakalım kolay gelsin ..sevgi ve saygılarımla