Yarın 1 mayıs! Dünya işçi ve emekçilerinin kendilerine bayram olarak seçtikleri bu günde kutlamalar yapılıyor. Dünyadaki bir çok ülkede kutlamaların yapıldığı bu günde; her nedense ülkemizde yanlış değerlendirmelerle kutlamalar yapıla gelmiştir. 1 mayıs dendiğinde; şehirlerin ve sokakların işgali, bağırıp çığırmalar, devletin varlığına yönelik tehditler ve vatan evlatlarının birbirine saldırtılması... Böyle algılanmıştır hep...

Güvenlik güçlerimizi gereksiz çatışmaların içine sokmak, vatanda barış ve güvenin sarsılmasına neden olabilecek sert tedbirlerin alınması ve sokakların yaşanamaz hale getirilmesi... Ben bu olayları sadece ülkemizde ve gelir seviyesi düşük ülkelerde gördüm. Hele ülkemizde; 1 mayıs kutlamaları şen ve bayram olmaktan çıkıp, kanlı eylemlere dönüştürüldüğüne şahit olduk! O günler gözlerimin onüne geldikçe yüreğim hep kanar..

Kardeş kanlarının aktığı gösterilerde; hem işçi ve emekçillerimiz, hem de devletimizin güvenlik güçleri arası kapanmaz düşmanlıklar yeşertildiğini görüyoruz! Bu duruma dur diyebilecek gönül erlerinin hiç birşey yapmamalarının üzüntüsü içinde olmaktayım. Benim gibi milyonlarca insanımız aynı üzüntüleri paylaştığını biliyorum...

Dünleri unutmayanlar iyi bilir! 1 mayıs 1977 olayları hala gözlerimde canlı. Taksim meydanını kana bulayan işçi ve emekçi düşmanı provakatörlerin iş başında olduğunu hiç kimse fark edemedi. Özel yetiştirilmiş ajanların yaptıkları kışkırtıcı davranışların sonucunda silahlar patlatılmış, meydan muhaberisine dönüştürülmüştü o gün Taksim meydanı... Ağlaşanlar, bağrışanlar ve cansız yerde yatanlar,pırıl pırıl Taksim meydanı kıpkızıla dönüştürülmüştü... Nice ana yürekleri yanmıştı...

Aman Allahım ne büyük kabustu o günler. Kardeşin kardeşe düşmanca saldırıldığı, katil vicdanların o masum insanalara uzanıp nice ocakları söndürmesi belleklerimizde hala canlı... Hala o günlerin şokunu yaşarız 1 mayıs geldiğinde!

Yazık, hemde çok yazık oluyor halkımıza ve devletimize! Aklı selim insanlarımız neden hain yürekleri fark edemiyor? Neden çok çabuk kanıyoruz bize biz gibi görünenlere? Bizler o kadar mı başkalarının güdümüne girebilecek kadar fikirsizleşmişiz? Bunlar aklıma geldikçe inanın çok üzülüyorum... İçimden hüzün bulutları hiç dağılmıyor acı olayları düşündükçe!..

Yarın 1 mayıs!

Yeni oyunların sahneye konmasından korkuluyor.Bu konuda tanıdığım yazar arkadaşlarımda çalıştığı gazatelerindeki köşelerinde değindiler bu duruma. Yeniçağ gazatesinden değerli dostum Arslan Bulut bey konuyu makalesine taşıdı iki gün önce. Yanlız geçtiğimiz günlerde İstanbul Valisi sayın Muammer Güler bey, basına 1 mayısla ilgili talihsiz açıkalamalarda bulunmuştu ve demişti ki;

’ Taksime gelenleri coplarız’

Nasıl bir zihniyet bu? Ülkesinin insanlarına hele; kendisine emanet edilmiş İstanbul halkına hasımca tutumu kime ne kazandıracak? Affedilir gibi değildi açıklaması! Bu tür açıklamalar talihsizliktir! Zira; bu kutlu ülkemizi ortadan kaldırmaya çalışanların eylemlerine yağ sürmüş oluyor. Onların yapacakları kışkırtmalara malzeme oluyor! Yetişmiş bir kişinin bu tür yaklaşımlarını anlamakta zorlanıyorum inanın!

Kısaca diyeceğim şu;

Yarın; bütün işçi ve emekçi kuruluşları çok hassas olmalı, kışkırtıcı ajanlara iyi dikkat etmeleri ve tahrikleri mantık süzgecinden çok iyi geçirip değerlendirmeleri gerekir. Değilse; inanın bir takım oyunların ortasında görürsünüz kendinizi. Ocaklarınızın sönmemesini istiyorsanız eğer, hainlerin vicdansızlıklarına yem olmamanız için birbirleriniz ile dayanışma içinde olmalısınız! Sloganların büyüsüne kapılmayınız! İşçileri, emekçileri temsil eden bayrakların yanısıra bayrağımızda taşınmalı ve bu ülkede kardeş yüreklerin birliği beraberliği sergilenmelidir... Bu ülke hepimizin! Hangi düşüncelerde olursak olalım birliğimize gölge düşürmelerine asla izin vermeyelim!..

Tüm yoldaşların 1 mayıs işçi ve emekçi bayramını kutlarım...

Sokaklarımızı ağıt ve gözyaşları ile değil, gülücük ve sevinçlerimizle doldurmalıyız...

Selam olsun yoldaşlara ötelerden!


Zafer Direniş
...