Bu gece bir parça seni gördüm rüyamda. Yine o içime işleyen gülüşün vardı dudaklarında. Hani o sıcacık gülümsemen vardı gene yüzünde. Sustuk yine... Sessizliği dinledik. İçimize çektik. İçtik birbirimizi. Ne kadar da özlemişim seni. İçime bir kor gibi düştün gene. Bu gece yine katilin olamadım. Bu gece yine yok edemedim seni zihnimden. Beynimin içinde bir yerlerdesin ve yarattığın karmaşada ben her an boğuluyorum. Tarifsiz duygular içindeyim. Şairin dediği gibi insan kelimelerin kifayetsiz olduğunu bu derde düşmeden anlamıyor. Ben bir şaire aşık oldum. O şair gah halk ozanı gah aşık gah bir baba oluveriyor. Bu aşktan bir çocuk doğmadı ama ben doğdum. Ben aşkı tattım. Ne yoğun ne acı vericiydi. Ama koştum gene de dörtnala kısraklar gibi. Kimse tutamadı. Kimse alamadı senin elinden beni. Bekledim beni içmeni. Gelsen elime dokunsan, dudakların dudaklarıma değse, nefesin nefesim olsa ben biterdim zaten. Bittim de… biz bittik. Korku sardı bedeni kavuşma ardından. Vuslat bize göre değildi. Kadehe koyduk aşkımızı, kadeh düştü. aşk saçıldı her tarafa ama alamadık biz payımızı. Ve uyandım gecenin tam ortasına. Gene sen gene sen. Gecemde gündüzümde sen. Bilmesen de duymasan da sen gittiğinden beri aslında sensiz tek günüm bile geçmedi. Ne zaman biri kırsa beni ilk sen aklıma geliyorsun. Sen ve gülüşün ısıtıveriyor bedenimi. Ne de güzel olurdu biz aslında BİZ olabilseydik. Ama hayatına geç kalmıştım bir kere sevgilimin. Artık kavuşma hayali kurmuyorum ama senden de vazgeçemiyorum. Ben seni seviyorum sadece. Yürüyemiyorum sana adım dahi atamıyorum ama bekliyorum nedensiz gelmeni. Her gün bir an de olsa görebilmek için seni arıyorum. Seni özledim gönlümün padişahı. Seni seviyorum ruhumun sahibi. Gelmeyecek olsan da ellerimi uzattım gelecek olman hayali ile seni bekliyorum…