İnsan durup dururken güler mi ?
Ya da durup dururken birine kızar mı ?
Elbette hayır. Bence her şeyin bir nedeni vardır.
“İnsan piskolojisi”
İnsan hiç bilinmeyen bir beyine sahiptir. Pisikologlar ve Felsefi kuramcılar insanı çözmek istedikçe işin içinden çıkamadılar. Çünkü insan doyumsuzdur. Toprağa değin hep daha fazla daha daha fazlasını ister.Örneğin yüz yirmi yaşına gelmiş birine artık yeter diyemezsiniz. Yanıtı hazırdır; daha yaşamak istiyorum.

Birini sevdiğiniz zaman daha çok sevgi ister. Daha daha çok.

Bir kapitalist ise daha çok para.

Aşk nedir diye sorsam herkes yanıt vermek için el kaldırır.
Ama bir çocuk
“Öğretmenim aşk şeydir..”
“Nedir evladım ?”
“Kih kih ki…Öpüşmektir” der
Evet çocuğun söylediği doğrudur. Ama bilmez ki aşk büyürken ölecek.

Bir hurdacı arabasındaki bakır telleri gösterir
“Benim aşkım bu lo..!” der..Onu ciddiye almayın

Meşhur bir sanatçı,
“Ayol yoksa reklam mı yapıyorsunuz ? Cevaplamam için önce mani mani görelim..Ben var ya ben ne aşklar yaşadım amma”
“Ama ?”
“Hepsi de uçup gitti” diyebilir

Yani dostlar aşk pisikolojisi anlaşılmaz bir şeydir…Ona yaklaştıkça o sizden kaçar. Zincirle bağlasanız bile kaçar.Çünkü aşk kendisi haricinde hiçbir şeyi tanımaz.
Diyelim ki biri karşıdaki insanın aşkını aynı derecede sevdi...Hayır, kabul etmez..En sonunda yapacağı şey şudur; bir akrep gibi çekip iğnesini kendine batırır..
Yani aşkın pisikolojisi kıssadan hisse budur..; "Mutlaka ölüm…"

Sizlere nice nice aşklar diliyorum )))

Saygılarımla