Sen, ot da olsan, bok da olsan sevecektim. Ama çok oldun.

Kibrit çöpü kadar değil bileklerim. Bilirsin. Güçlüdür her defasında. Ve sönmez öyle hemen. Harlanır daraldıkça. Özellikle sevdikçe. Bir de bittikçe.

Kazan da değil yüreğim. At içine iti puştu aşure olsun. Yok öyle.

Pahalı bir araba değil yazdıklarım fakat anlayana bir arabadan daha ağır gelir. İt ipini koparınca korkar insan, bağlı hayvana hareket çekmek de kolaydır hani. Bu saldırganlık yere eğilip taş alıp atarmış gibi yapmakla da geri püskürtülmez. Ya susmasını bilecektin yahut kaçmasını.

Kaç masaya servis edildi ruhun bilmiyorum. Midem de kaldıramaz. Kaç midyeye limon oldun, kaç başa taç ? Senin de bildiğinden şüpheliyim. İnsan matematik bilir de buna Kuantum fiziğini tümden bilsen yinede yetmez bilgin hesap etmeye. Ama bir formülüm var tam kağıdına layık.

Yaşamını topla yaşamından çıkar yaşadıklarını bul. İşte o kadarsın.

Zerre değişmez gün ve gece. Ama değişir her gün ve her gece. İdrak yoluna kazı mı yaptılar da anlamazsın. Şiirbaz Maçası dediydim de aklı olan tarttı. Akılda terazi gereksiz, kalpte mantık; bulgur ile mercimek.

Soğuk derine soğuk rüzgar saplar soluk tenine. Ay bir tarafa komşuyken fayda vermez diğere. Görünse de adı vardır güneş kaplar ayı içinde. Dantel serelim hasır yerine, deniz diye bakalım dereye, göl çıkarsa kısmet.

Samanlığı seyran edene cümbüş oldu aşk, bakana uzaktan, aşk oldu aşk.


Bahattin BERKDİNÇ