Anneme Mektup

Canım, Ciğerim Annem
Bu gün yüreğimdekiler dile geldi, istedim ki içimi bil annem.
Sen başucumda bir çınardın koruyan, gölgeleyen, bazen nazlı bir selvi idin meltemleri sevdiren.
Yokluğu bildirmeden tüm güzellikleri veren bir melektin.
Bir anneydin gözlerimle yarınlarımı görmemi isteyen, acıları bağrına basan bir yürektin.
Bir eldin sıcaklığında yürüdüğüm, bir gözdün rüyaları gördüğüm, bir sestin, bir nefestin, candın, canandın, sen benim annemdin.
Ah annem ah! Birlikte olsaydık dün gibi, sıcacık kan gibi, damarlarımda dolaşsaydın, nasırlı ellerinde tırnak olsaydım, avuçlarında kına, senle yansaydım sen gibi.
Yıldızları toplayıp umut ekseydin yarınlarıma, gören gözüme, tutan elime, söyleyen dilime, atan kalbime şefkat olsaydın.
Yanımda olsaydın ey güzel annem, hep yanımda olsaydın.
Çiğ damlaları süzülüyor yüreğimden, başını eğmiş kader çiçeklerinin üstüne.
Ağlamaktayım annem, göz yaşlarımı avuçlayıp sensizliğe yanmaktayım.
Seni meleklerle arkadaşlık ettiğin cennetin köşesinde biliyor ve güneşe yürüyorum.
Biliyorum ki o yosuni gözlerin üzerimde, seni düşünüyor ve sorumluluklarımı bir bir yükleniyorum.
Sana ulaşan dualarım, hasretleri, özlemleri, dindirsin istiyorum.
Her damla göz yaşımda sen olduğunu biliyorum ve akan her damlayı zemzem diye içiyorum.
Sana yüreğimi döktüm içimi bil annem.
Şiirhan

08.05.2006 Yalova

Yavuz Bayram Çalışkan