Çocukluk yıllarımdan :
Mahallemizde iki gözü görmeyen Fatma teyze vardı.Sonradan mı olmuştu doğuştan mı bilmiyordum.
Kızıyla evleri yan yanaydı.Bazen evlerine gittiğimizde annemle beraber onun yanına da uğrardık.O görmeyen gözleriyle işlerini nasıl yapıyor hayret ederdim.
Sesiyle gelenleri tanır sohbet ederdi.Elinde eksik etmediği tesbih , dudaklarından duası eksik olmazdı.
Bazen atletimi bile ters giyerken onun düzgün giyinmesine şaşardım.
Aşure zamanı ona aşureyi ben götüreceğim derdim.Başka yerlere naz ederken.
Kapısını çalıp ben Münibe’nin oğlu aşure getirdim der onu izlerdim.Düzgün dizili sahanları, kapları karıştırmadan hangisine koyacağını bilir boşaltırdı.Annene selam söyle Allah kabul etsin lafıyla irkilir şaşkınlığım geçerdi.
Fatma teyzenin bazı olayları rüyasında gördüğü söylerlerdi.Falancını kaybolan şeyini bulmuş,filancının kaybolanın yerini söylemiş .
Dükkanda babamla otururken bir arkadaşı gelmişti. Almanyada çalışan izinli gelmişti .Laf lafı açınca çok sinirliyim evimden şemsiyen kayboldu aramadığım yer kalmadı.Şu kadar mark’a almıştım.( o zamanlar Almanyanın para birimi marktı.)Katlanır düğmesine basınca açılır güzel bir şeydi.
Babam bizim mahallede bir teyze var istersen ona bir baktıralım,oğlum seni götürür.
Beraber Fatma teyzeye gittik,durumu anlattı.Oğlum okuyup rüyaya yatayım görürsem söylerim dedi bir kaç gün sonra gelin dedi.
İki gün sonra gittiğimizde.Oğlum senin evin şöyle diye evini tarif etti.Daha sonra arkadaşıymış onu tarif etti senin şemsiyeni oradan alıp evinin şu dolabına sakladı.Şemşiye orada duruyor dedi yanından ayrıldık,amca hayret ediyordu bu kadar detaylı anlatmasına.
Biz artık olay nasıl gelişecek doğru mu merak içindeydik.Fatma teyzenin dediği gibi eliyle koymuş gibi şemşiyesine kavuşmuş ama bir arkadaşdan olmuştu.
Ertesi gün yine beraberce gittik hem teşekkür etmeye hem de hediye vermeye..